Το Μαύρο χιόνι ..

 

Το χιόνι έσταζε απο ψηλά

στις χαραμάδες των ψυχών,

κείτονταν ασάλευτες σκιές ..

 

 

Το χιόνι ,

ναι το χιόνι

ειναι που διατηρεί,

φρέσκο τον θάνατο

να μυρίζει ακόμα

με τον έρωτα αγκαλιά.

απουσία σε λένε ..

Οταν όλα τελειώσουν

και η σκόνη του χρόνου
καθήσει πάνω
κοινωνίες
που ο άνθρωπος έκαμε..

οταν η λήθη θάχει κρύψει τον ήλιο
όραση κουφή
σε ανθρώπους τυφλούς
μήτε ν΄ άκούν
μήτε ν'αγαπούν


Αυτή Θα λάμπει
συνεχίζει
να δίνει το Φώς

σε γκρίζα απο τη λησμονιά χλωμά τοπία
σε σκοτεινούς κήπους
Ψυχές καρτερικές
δαφνοστεφανωμένες
ίνες απο χαλκό
σερβιρισμένες απο γυμνά καλώδια
που την μηλιά σου πνίγουν
να χάνεται στο βάθος των ματιών σου


Ενοχη Φωτογραφία δίχως νόημα
μήτε ν'ακούς μήτε να βλέπω
γελάς ακόμα αλλά δεν ξέρεις
απουσία σε λένε
κατοικείς παράλληλα κρυφά δωμάτια
καταναλώνουμε ελπίδες

κι οι μέρες περνούν
απέξω
στις διαφημίσεις
ξερνάς επιθυμίες
ομορφιά στα χείλη σου
διψάς

νόστος ξερός
γεμάτος αμαρτία
σε κάθε βήμα
στέκεις βουβός
θαμπό μικρούλι φώς
για μια ζωή που δεν έζησα...
που μόνο άκουσα και είδα



© πέμπτη χαράματα 11 Νοέμβρη 2010  Α.Ψ.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΣΙΡΚΟ

Έγραφε ο conte Gamba που συνόδευσε τον Byron στο τελευταίο ταξίδι στην Ελλάδα για το πόσο απογοητεύτηκε ο ίδιος όταν μετά από αγώνες για να βρει χρήματα να στηρίξει την κυβέρνηση κατάλαβε ότι πολλοί καπεταναίοι των αγωνιστών έφτιαχνα καταλόγους με ψεύτικα ονόματα για να παίρνουν τα χρήματα από το γκουβέρνο και το περίσσευμα να το βάζουν στην τσέπη τους. Δεν δημιουργήθηκε τώρα η κατάσταση στη χώρα μας. Εμείς προκρίναμε πάντα τους μέτριους γιατί ελπίζαμε ότι με την μετριότητά τους κάτι θα μπορέσουμε να αποσπάσουμε και μεις χωρίς να κουραστούμε. Αναρωτιέμαι γιατί αυτή την ύστατη στιγμή δεν κλήθηκαν επιφανείς Έλληνες που στελεχώνουν Διεθνείς Οργανισμούς, επιχειρηματίες, επιστήμονες να δημιουργήσουν μια Επιτροπή ώστε πραγματικά να βρει σωτηρία ο τόπος; Η απάντηση είναι η ίδια. Γιατί θέλουμε οι ίδιοι οι μικροί να βρίσκονται εκεί προασπιζόμενοι θέσεις και εξουσίες.

Αναρτήθηκε από VARALIS στις 4:49 μ.μ.

Το παράδειγμα ενός έξυπνου ανθρώπου

της Ελίνας Γαληνού

Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά ενός καλού αφεντικού; Να έχει μεγάλες αντοχές, ευρεία δυνατότητα προβλέψεων, ηγετική παρουσία. Να αξιοποιεί σωστά και αποτελεσματικά το ανθρώπινο δυναμικό τοποθετώντας τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση. Να σταθμίζει τους κινδύνους και να επισημαίνει τις ευκαιρίες. Να παίρνει γρήγορες αποφάσεις...

Κάποτε σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία, ο κ. ΧΧ συγκέντρωνε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά και γι' αυτό τον είχαν επιλέξει για την θέση του Γενικού Διευθυντή. Τα θετικά της απόδοσής του εμφανίζονταν κάθε μήνα στις λίστες πωλήσεων κάνοντας τους μετόχους και τα στελέχη της εταιρείας να τρίβουν τις χούφτες τους από ικανοποίηση. Η εταιρεία πήγαινε ρολόι για πολλά χρόνια, τα κέρδη ανέβαζαν στα ύψη τις μετοχές της και το προσωπικό της εργαζόταν με κέφι, απολαμβάνοντας ένα καλό εργασιακό περιβάλλον.

Ολα πήγαιναν καλά, ώσπου κάποτε ξέσπασε μια μεγάλη οικονομική κρίση. Φυσικά, η μεγάλη άλλοτε ανθίζουσα επιχείρηση, δεν έμεινε ανεπηρέαστη. Οσο δύσκολο είναι να χτιστεί και να οργανωθεί καλά μια οποιαδήποτε επιχείρηση, άλλο τόσο εύκολο είναι να καταρρεύσει. Ετσι και εκείνος ο επιχειρηματικός κολοσσός με τις εκατοντάδες υποκαταστήματα που διατηρούσε σε όλον τον κόσμο, άρχισε να βλέπει μέσα σε λίγους μήνες τους τζίρους του να κατηφορίζουν απελπιστικά. Οπότε το διοικητικό συμβούλιο και οι βασικοί μέτοχοί της, συγκεντρώθηκαν για να πάρουν σκληρές αποφάσεις.

Οι αποφάσεις αυτές συνήθως έχουν χαρακτήρα περικοπών αναγκαστικά, καθώς είναι γνωστό και ευνόητο σε όλους ότι όταν πέφτουν οι πωλήσεις και άρα οι εισπράξεις, χωρίς περικοπές δαπανών η επιχείρηση σε λίγο καιρό δεν θα μπορεί να επιβιώσει. Για να περισωθεί λοιπόν, έπρεπε να θυσιαστούν κάποιοι. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, ζήτησαν από τα επιτελικά στελέχη της εταιρίας να προβούν σε αθρόες απολύσεις απ΄όλα τα υποκαταστήματα. Οι επιτελικοί έκαναν τους υπολογισμούς και κατέληξαν στα ποσοστά απολύσεων και τις αντίστοιχες θέσεις εργασίας που έπρεπε να καταργηθούν ή να συγχωνευτούν και τα παρουσίασαν στο Δ.Σ.

Ολοι βρήκαν λογικές τις προτάσεις, εκτός από τον κ. ΧΧ τον Γενικό Διευθυντή, ο οποίος τηρούσε σιγή ιχθύος. Αφού πέρασε αρκετή ώρα σιωπής του, τον ρώτησαν επιτέλους ποιά ήταν η δική του γνώμη...

"Σκέφτομαι ότι μετά από την ανακοίνωση απολύσεων, πόσοι άνθρωποι θα γυρίσουν στα σπίτια τους αύριο δυστυχισμένοι. Πόσοι απ΄αυτούς θα δούν τη ζωή τους να ανατρέπεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Και είναι όλοι άνθρωποι που τόσα χρόνια τώρα, στηρίζουν με τη δουλειά τους την εταιρεία μας..." είπε αφήνοντας άφωνους από έκπληξη τους λοιπούς παρευρισκόμενους

"Σκέφτομαι ακόμα ότι αν η ζωή τόσων ανθρώπων υποβαθμιστεί, θα συμπαρασύρει και άλλους τόσους κύκλους εργασιών οι οποίοι συνδέονται με το βιοτικό τους επίπεδο. Αρα ο ένας κατήφορος θα φέρει τον άλλον σαν χιονοστιβάδα. Μια τέτοια κατάσταση όμως, ενέχει σοβαρούς κινδύνους για όλους μας. Διότι αν αυτή η ανέχεια συνεχίσει να μετακυλίεται από τον έναν στον άλλον, ο κίνδυνος μιας κοινωνικής έκρηξης είναι πιθανότατος. Και τότε, θυμηθείτε το, κανένας μας δεν θα γλιτώσει. Μπορεί να δούμε τους ανέργους να καίνε τα εργοστάσια και τα γραφεία μας στο τέλος...και τότε θα τα έχουμε χάσει όλα για όλα.."

Ο κ. ΧΧ τότε, ως άκρως προνοητικός διευθυντής, τους παρουσίασε την εναλλακτική του πρόταση. "Να κόψουμε όλοι εμείς οι διευθυντές το 50% από τους μισθούς και τα μπόνους μας και για τα επιτελικά στελέχη μας, το αντίστοιχο 30%. Νομίζω ότι το ύψος των αμοιβών μας επιτρέπει τέτοια περιθώρια... Εμείς οι "επικεφαλείς" είμαστε αρκετοί σε όλα τα υποκαταστήματα που έχει η εταιρία μας και με τις περικοπές αυτές, θα εξοικονομηθούν πολλά χρήματα. Ετσι δεν θα χρειαστεί να απολύσουμε ούτε έναν υπάλληλό μας. Οταν τα πράγματα φτιάξουν, θα επαναφέρουμε και τις δικές μας αμοιβές στα παλιά τους δεδομένα..."

Οι συνεργάτες του δέχτηκαν να εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα περικοπών που σύντομα απέδειξε την αποτελεσματικότητά του και την ευφυία του κ. ΧΧ. Η εταιρεία συνέχισε τη λειτουργία της χωρίς να χάσει κανένας εργαζόμενος τη δουλειά του. Και όταν η κρίση πέρασε, οι εργαζόμενοι ήταν διπλά περήφανοι για το έξυπνο αφεντικό τους.

Διοικείν εστί προνοείν, αλλά και πολύ ακριβή χάρη....

Μήπως μελαγχολήσατε;

Ινφογνώμων Πολιτικά Το παράδειγμα ενός έξυπνου αφεντικού

Η συνωμοσία των μετρίων

Θανάσης &  Κώστας Γκαϊφύλλιας 
 Η συνωμοσία των μετρίων
στίχοι, μουσική Θοδωρή Μανίκα
διασκευή Θανάση Γκαϊφύλλια (live @ Ράδιο Αρβύλα 24/05/2010)
πρώτη εκτέλεση Θοδωρής Μανίκας & Thirty Ντέρτι, 1998

μια μικρή σημείωση για την εκπομπή:

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε,
ότι υπάρχει και το αυθόρμητο χειροκρότημα του κοινού
για μια εξαιρετική εκτέλεση.
Σε αυτή την περίπτωση, είναι μια υγιής εκτόνωση.
Το πρόβλημα είναι όταν το χειροκρότημα προέρχεται από πλήρη άγνοια...».


Θα προτιμούσα την σιωπή τους,
(εννοώ των Αρβυλάνθρωπων),
ως ενα μικρό δείγμα σεβασμού ,
προς αυτόν τον Γίγαντα
της  οικιοθελούς
παντοτινής Εξορίας,
παρά ενα κονσερβοποιημένο -άψυχο -
υποτονικό και εν τέλει άδειο  λιπόψυχο  -
στο τέλος  μπράβο!


που δεν εκφραζεται και δεν ισορροπεί με τίποτα
μπρός στο μεγαλείο
της ψυχωμένης αυτής  - 5 λεπτης κατάθεσης Ψυχής!

Τέλος  να τους ευχαριστήσω
 για την επιλογή τους να καλέσουν τον κ.  Θανάση Γκαϊφύλλια

Ιστοσελίδες Θανάση Γκαϊφύλλια:
http://www.gaifyllias.gr/
http://www.youtube.com/user/gaifilias
http://www.facebook.com/thanasis.gaifillias
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Θανάσης Γκαϊφύλλιας και Τα Ανάκαρα. Ωτοστόπ
Συνέντευξη του Θανάση Γκαϊφύλλια

α' εκτέλεση
http://www.youtube.com/watch#!v=5V53i12T4II

Η Συνωμοσία των Μετρίων

Τις προάλλες που βρεθήκαμε κάποιοι γνωστοί

στο σπίτι ενός παλιόφιλου σοφού ποιητή

το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα βιβλίο

που είχε τίτλο ‘η Συνωμοσία των Μετρίων’

το πήρα και το άνοιξα στην πρώτη του σελίδα

διάβασα μερικές γραμμές και αμέσως είδα

να με κοιτάζουν πονηρά και να μου κλείνουν μάτι

αυτοί που χρόνια σέρνουν την ζωή μου στο κρεβάτι

αυτοί που όταν πηγαίναμε ακόμη στο σχολείο

αφήνανε για μένα το τελευταίο θρανίο

παλιοί αφισσοκολλητές και χθεσινοί ζαπάτα

που τώρα είναι οπλισμένοι με κινητό και κάρτα

που μάθανε να παίρνουνε το ξίγκι από την μύγα

να βγάζουνε τα πιο πολλά βάζοντας τα πιο λίγα

που βιάστηκαν να χτίσουν το εξοχικό στην Λούτσα

και σκόπιμα μπερδεύουνε την βούρτσα με την πούτσα

Η Συνωμοσία των Μετρίων

Η Συνωμοσία των Μετρίων

Μόλις το πήραν μυρωδιά πως έγιναν πολλοί

φτιάξανε όπως τους βόλευε τα πρέπει και τα μη

βάλανε τρικλοποδιά στο κάθε παλληκάρι

και κόψαν το ποδόσφαιρο στον Γιώργο Δελικάρη

μάθανε να έχουν το μυαλό στο κάτω τους κεφάλι

και να είναι ευχαριστημένοι με το μια οι άλλοι

να λένε ναι σε όλα με ένα κούνημα των ώμων

μικροπαρανομώντας με την βούλα και τον νόμο

καταχραστές της λογικής διαλέγουν νέες θέσεις

και οι συγγραφείς τα παίρνουνε παίρνοντας συνεντεύξεις

και οι γκόμενες των σαλονιών την πέσανε στα ούτια

μαγκέψανε βλέπεις οι φελλοί και δώσ’ του μακροβούτια

και δώσ’ του γέλιο και χαρά και ωσαννά και μπράβο

και ζήτω που περάσανε από την πόρτα και τον μπράβο

που έχουνε πολιτικούς σε σόου με μοντέλα

και σταρ εισαγγελέα που την βρίσκει στα μπουρδέλα.

Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε

τα χρόνια μας

τον τόπο μας

την γλώσσα και τα όνειρά μας

Η Συνωμοσία των Μετρίων…

όρισε τον ρόλο μας

και ρόλο στους γονείς και στα παιδιά μας.

Πίσω από τα γραφεία τους έστησαν ζωούλες

σεξοπαρενοχλώντας ψαρωμένες μικρούλες

ξύλινες οι λέξεις τους στα αυτιά μου μόλις μπουν

ακούω μια φωνή να τραγουδά

‘Γιατί σιωπούν;’

γιατί σιωπούν τα αδέλφια μου λιώνοντας στην ψάθα

ελπίζοντας μόνο στου Λόττο την χρυσή εξάδα

γιατί ξεχνάνε πως δεν είμαστε για τεμενάδες

όχι γραικοί μα Έλληνες, Γιουνάν και όχι ραγιάδες

την ώρα που εσύ χόρευες πάνω σε ένα τραπέζι

πάνω από την χώρα στάχτη και ένα μαύρο πετιμέζι

μας έβαλες στο μάτι μα αντί να κλάψω

την Συνωμοσία των Μετρίων εδώ θα γράψω

εδώ θα γράψω την προσωπική μου ιστορία

εδώ που με έριξε του χρόνου η συγκυρία

εδώ που βάλανε φυλακή και τον Κολοκοτρώνη

και θίασο σκιών μας κάνανε πίσω από το σεντόνι.

Η συνωμοσία των μετρίων όρισε

τα χρόνια μας

τον τόπο μας

την γλώσσα και τα όνειρά μας

Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε

τον ρόλο μας

και ρόλο στους γονείς και στα παιδιά μας.

Πήρα το θάρρος και έκανα μιαν ευχή και για σένα

που δεν νοστάλγησες ποτέ τίποτα και κανένα

ευχήθηκα λοιπόν να νοσταλγήσεις κάτι

από το να είναι της ψυχής σου το λεπτό το κομμάτι

που σου το πήρανε προκαταβολικά στα διόδια

για να γυρνάνε πίσω στην κορφή με τα πόδια

αλλά για να είναι στήριγμα των Μετρίων τις πλάτες

αφήνοντας στην άκρη τις αληθινές τις γάτες

τις τελευταίες φουρνιές του ανθρώπινου γένους

έχω πατήσει δύο σπόρους καλά ποτισμένους

και αν συνεχίσει ο κόσμος των Μετρίων την ρότα

ας είναι τα παιδιά μας που θα χτυπήσουν την πόρτα

με μια επανάσταση που δεν θα την δεις στις ειδήσεις

μα αν τύχει και βρεθείς κοντά της μπορεί να κερδίσεις

αυτό που χρόνια τώρα σου έχουν στερήσει

και με την Συνωμοσία των Μετρίων σου έχουν κρύψει.

Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε

τα χρόνια μας

τον τόπο μας

την γλώσσα και τα όνειρά μας

Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε

τον ρόλο μας

και ρόλο στους γονείς και στα παιδιά μας

ο Παγασητικός κλειστός σαν φόβος.

του Νίκου Βαραλή

Τον συνάντησα μετά από χρόνια στην παραλία. Τα μάτια είχαν κάτι το απρόσμενα μακρινό. "Θυμάσαι;" "Φοβάμαι να θυμηθώ" του είπα. "Το ξέρω. Μοιάζει μακρινή η εποχή αλλά δεν είναι. Τότε που είχες και είχα τα μεγάλα όνειρα. Εγώ πάει πια. Εγώ έθαψα τα όνειρά μου από καιρό. Τώρα δεν περιμένω τίποτα πια" "Δεν είναι δυνατόν" του λέω " όλα μπορεί να αλλάξουν" " Δεν αλλάζει απολύτως τίποτα μου λέει, γιατί δεν θέλουμε εμείς να αλλάξουμε...διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ

Peter Hammill - Too Many of My Yesterdays (from "And Close As This"  1986)

So many years ago, I thought you were the one –who knows when people change, surrender into strangeness,

adrift upon their lives, encompassed by the past?

Who knows which one becomes the last goodbye?

Don't try to tell me nothing dies.

Don't try to tell me nothing's changed,

don't try to tell me nothing's new,

too many of my yesterdays belong to you.

I shelved my broken heart, I put you from my mind,

I got up from my knees, I picked up all my pieces,

but seeing you again puts shakes into my soul.

Just when I think I'm finally over you,

don't come and show me that's not true.

Tell me about it, talk to me –

I hear it coming, I feel it coming,

the way you want this thing to be.

You're only trading on our memories

don't go and say you still love me.

You're trading on my memories,

you're trading in a rosy past;

you know I'm lost on stormy seas...

but I still stand before the mast,

beneath the stars and under sail

towards horizons out of true...

Behind the dance of seven veils I still see you...

Tell me about it, have your way;

I see it coming, I hear it coming,

I know what you're about to say.

You've had too many of my yesterdays,

and I don't want to fall again.

Don't try to tell me nothing's changed,

don't try to tell me nothing's new,

too many of my yesterdays are lost in you.

Γλιτώσαμε από τους λύκους...

Γλιτώσαμε από τους λύκους...

Από τον ΑΝΤΙΜΟΝΙΟ

-Γλιτώσαμε από τους λύκους, τα τσακάλια, θα καούμε από τους ανθρώπους…
- Έρχονται οι πολιτικοί με τις κάμερες να μας σώσουν...
-Αυτοί προσπαθούν να σώσουν τους εαυτούς τους...
"Φωτιά να κάψει κι΄αυτούς που κυβερνούν, που κυβέρνησαν και θα κυβερνήσουν..." ακούστηκε μιά φωνή, που κάηκε το σπίτι της, να λέει... κι αυτούς τους αρμόδιους που ποζάρουν στα κανάλια επί τόπου, είπε κάποιος άλλος...

Ευγένιος Σπαθάρης 1924-2009

..ενα κομμάτι της παιδικής μου Ψυχής , έφυγε μαζί με τον Ευγένιο Σπαθάρη!

αυτόν τον μεγάλο Ανθρωπο φτιαγμένο απο σπάνια υλικά Ελλάδας , κληρονόμο και συνεχιστή μιας μεγάλης αρχέγονης Ιστορίας του ελληνικού γένους ,απο τον Ομηρο στον Θεόφιλο και απο κεί στον Ευγένιο Σπαθαρη,γνήσιο εκφραστή της λαικής μας παράδοσης και των απανταχού καταφρονημένων,σπάνιας ράτσας και τιμιότητας..

Ηταν είναι και θα μείνει Φωτεινός αληθινός Φάρος ,στο δρόμο της Ζωής μας!

..μέσα σε τόσους χαλεπούς καιρούς, που έλαχε να ζούμε ,της αφθονίας της διαφθοράς συνειδήσεων και στην εποχή της ένδοιας αξιών! άδεια ψυχή..

Θα είναι πάντα εδώ να συντροφεύει τα πιό όμορφα όνειρά μας, ''πυξίδα'' στα χρόνια που έρχονται...

καλό σου Ταξίδι κύριε Καραγκιόζη ,
με τα μεγάλα μαύρα σου μάτια, γεμάτα Αλήθεια, μεράκι απο Ελλάδα, , γνήσια φιγούρα μιας άλλης εποχής ,με την σκέψη να περάσει στη νέα γενιά Ολες οι Αξίες σου!

ΥΓ. ..ακόμα τις φιγούρες του Καραγκιόζη ,των παιδικών μου χρόνων τις έχω καλά φυλαγμένες, τότε που δίναμε παραστάσεις ''μικρές'' και αθώες στα μάτια μικρού παιδιού ,
γεμάτα απο άρωμα γιασεμί και νυχτολούλουδο - μοσχοβολούσε όλη η γειτονιά - ατέλειωτο παχνίδι στα σοκάκια της γειτονιάς , να μαζευόμαστε όλα τα παιδιά , άσπρο σεντόνι κρεμασμένο στο πλυσταριό της γιαγιάς με κεράκια για να γράφει στο σεντόνι ...ατέλειωτο παιχνίδι - όνειρο στη ψυχή αθώου παιδιού!

"Ο Άγγελος Σικελιανός είπε:
Η τέχνη του Σπαθάρη είναι στη βάση της λαϊκής ψυχής και ζωής και μακάριος όποιος την αντικρίζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται. Μέσα της δεν κατασταλάζει μόνο η λαγαρή θυμοσοφία του λαού μας μπρος στα ανάποδα τον κόσμου, αλλά σκεπάζεται και η πηγαία δύναμη πόχει μέσα του και με την οποία υπερνικά αυτά τα ανάποδα με ψυχισμό ασύγκριτο, ανεβαίνοντας απ'τα σκαλιά της θείας του εξυπνάδας ως με τις κορφές τον ηρωισμού".


<ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ>ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Καλό σου ταξίδι Ευγένιε ,καλή παράσταση στην μεγάλη παρέα του Ουρανού!

Ερέ γλέντια που θα γίνουνεεεεεεεεεεεεεε!!!

@@@@@@@@

συνέντευξη στον Δαυίδ Ναχμία (2005) για την εκπομπή ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ της ΕΡΤ

Σάββατο 20:30: Η ώρα της Γης...

H Ωρα Της Γης ,

θάρθει ,

μόνον οταν ''σβησουμε' τους πάτρωνες απο προσώπου Γής.

Αλλά Σπάρτακος δεν υπάρχει πιά

και ο λαός συνεχίζει να αρέσκεται σε 'Αρτον & Θεάματα'.

Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ!

Ετσι είναι κατασκευασμένος!

(γρανάζι 'μιάς χρήσεως')

..Πολύ θα ήθελαν.

When The Power Of Love Overcomes The Love Of Power,The World Will Know The Peace. "James Marshall Hendrix''

Κάποτε άραγε… ήμασταν…άνθρωποι;

Kάποτε αγωνιζόμαστε να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας.Τώρα παλεύουμε να αναζητήσουμε κάποιο όνειρο, ένα όραμα, μια αξία…

2009 μ.Χ…

Απο την Eύη Βαγιάτη
http://www.epikairo.gr/

Δικαίωμα στο Ονειρο

Erik Satie - Gnossiennes No.1

Αφησα την μουσική σου , να αγκαλιάσει όλο το δωμάτιο..Erik Satie , και τα λόγια της τελευταίας μεγάλης ποιήτριας (απ' οσα ξέραμε μέχρι και σήμερα)Κικής Δημουλά :

<<.. αυτό που πιο πολύ έκαμε την καρδιά μου να σπαρταρήσει, να μικρύνει, να γίνει καρδιά παιδική, να ξανααισθανθεί... >>

..ακόμα στριφογυρνάει στο μυαλό μου!
Σ'ευχαριστώ που υπάρχεις ,

που ζείς ,

που αναπνέεις - καθάριο οξυγόνο

και με τα μάτια της ψυχής σου,

κάνεις όλους μας να ονειρευτούμε πάλι σαν παιδιά !

να ξεπέρασουμε τους εφιάλτες μας,

να νιώσουμε τον πλησίον μας

και να σβήσουμε σαν κεράκι της Λαμπρής

απο αυτά που θάρθουν ..

Ξεπερνώντας μας - ανοίξαν τα φτερά τους ,

φέραν την Ανοιξη καταχείμωνα ,

μεσ' στα σκοτάδια θάρθει το νέο και θάναι Φωτεινό- είναι μόνο 15 χρονών ..

Το μέλλον είναι εδώ και μαθαίνουμε απ'αυτό - όσοι θελουμε να μάθουμε..

Ο Χρόνος σβήνει όταν κοιτάμε πίσω , μα αυτή ειν΄η αλήθεια, πηγή τροφής για την ψυχή.

Ερωτας για Ζωή κι άσε τον Θάνατο να συλλογάται πως δεν έχει Θέση εδώ,

Αστον να τρέμει - απο Φόβο - να χαθεί μεσ'στις πέτρινες σκέψεις του - να ταπεινωθεί..

χωρίς τίτλο

Τα ...οδοιπορικά των μοναχών-κτηματομεσιτών της μονής του Βατοπεδίου κοστίζουν 110.000 € και τα καύσιμα 240.000 € ετησίως, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσαν με το υπόμνημα τους στην Εξεταστική Επιτροπή οι Εφραίμ και Αρσένιος. Τα καυσόξυλα κοστίζουν 50.000 ευρώ ενώ το σύνολο των εξόδων ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ. Οι εξωφρενικές αυτές δαπάνες που αποκαλύπτονται με αφορμή το σκάνδαλο, κάνουν ακόμη πιο επιτακτικό το αίτημα της φορολόγησης της εκκλησίας.

Παρακολουθείστε την έρευνα του Tvxs.

ΣΥΓΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΛΕΞΗ

Πολλά Θέλουμε να πούμε, πάρα πολλά!!
Προς το παρόν μεταφέρω εδώ , τις σκεψεις του Φίλου Νίκόλα..

Κυριακή, 7 Δεκέμβριος 2008
ΣΥΓΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΛΕΞΗ


Δεκαέξι χρονών όνειρα, δεκαέξι χρονών ελπίδες, δεκαέξι μόλις χρονών. Εμείς ένας κόσμος ανελέητος που τρώει τα παιδιά του. Τα σκοτώνει προσφέροντας το όραμα της γυαλισμένης λαμαρίνας και του «υγιούς ανταγωνισμού» που γίνεται παραφορά, που γίνεται βρισιά ταχύτητα και θάνατος. Τα σκοτώνει ανεχόμενοι το εμπόριο ναρκωτικών γιατί με αυτά θησαυρίζουμε περιμένοντας να γλείψουμε το ελάχιστο κοκαλάκι μιας επίπλαστης ευμάρειας, που τη συνηθίσαμε πια. Τα σκοτώνει τρόγωντάς τους το χρόνο με φροντιστήρια, μουσικές και άχρηστες γνώσεις για να σωριάζονται εκατοντάδες στις στρατιωτικές σχολές και στο δημόσιο. Γιατί αυτό το όραμα το καλλιεργήσαμε εμείς «να τρουπώξω» που έλεγε ο Βουτσάς, αυτή είναι η πραγματικότητα μας, το «τρουπωγμα».

Κλεισμένοι στις χρυσές μας φυλακές με τους μεγάλους τείχους περιφέρουμε την αηδία μας σε μια καθημερινότητα που την καταντήσαμε τόσο ξένοι, όσο ξένοι γίναμε και εμείς στον εαυτό μας και στους άλλους. Κι αλλοίμονο κανείς να μας αμφισβητήσει. Το κύρος είμαστε εμείς, η εξουσία εμείς και κανείς άλλος. Κι αν τυχόν ένα παιδί γλυτώσει από το θάνατο που του προσφέρουμε με το αυτοκίνητο, τα ναρκωτικά και από μια χωρίς νόημα ζωή τότε μπορούμε και να το πυροβολήσουμε.

Σχώρα μας Αλέξη.

Παιδιά συγχωρήστε μας….

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι

~@~

Αναρτήθηκε από VARALIS στις 10:43 μμ

ΟΙ Η.Π.Α. ΒΓΑΖΟΥΝ ''ΠΡΟΕΔΡΟ''

4.11.08

''ΤηλεΟπτικο- Κατευθυνομενος ''
ΟΙ Η.Π.Α. ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΡΟΕΔΡΟ...
και εμάς μας έχει φάει η αγωνία...Θα είναι ο ο΄μπαμα ή θα κάνει την έκπληξη ο ΜακΚέην;Θα ανέβει τα σκαλιά του Λευκού Οίκου η Σάρα με το κακό συναπάντημα;Θα ανοίξει σαμπάνιες ο Σβατσενέγκερ ή η Μαντόνα για τον αγαπημένο τους υποψήφιο;

Αυτή η παραμύθα της "ελπίδας" και της "αλλαγής" δεν περνάει...

http://www.youtube.com/watch?v=rlAWjIlws-c

Δουλεύω στο μάρκετινγκ και τόσα χρόνια έχω μάθει μερικά απλά πράγματα:Όπως ας πούμε, ότι όταν ένα προϊόν δεν πουλάει πια, του αλλάζουμε συσκευασία!

Του βάζουμε άλλο κουτάκι, νέο λογότυπο, άλλα χρώματα, κολλάμε ένα "νέο" πάνω από το λογότυπο, σπρώχνουμε και μια διαφήμιση στα media και περιμένουμε τον καταναλωτή να ξανα-αγοράσει.Αυτό κάνουν κι εκεί στο Αμέρικα οι γκουρού του εθνικού μάρκετινγκ.

Είδαν πόσο αποκρουστική είναι η εικόνα της σύγχρονης Αμερικής στους "συμμάχους" και στον υπόλοιπο κόσμο, πόσο αντιαμερικανισμός υπάρχει στον πλανήτη, με τα εγκλήματα που έστησαν και στήνουν αυτόν τον αιώνα και σκέφτηκαν ότι ήρθε η ώρα για ένα γερό λίφτινγκ: Extreme makeover που λέει και το σχετικό ριάλιτι :

Τέλος λοιπόν ο λαομίσητος και ηλιθιοδέστερος ηγέτης όλων των εποχών Τζόρτζ Μπους!

Πάμε αλλιώς τώρα! Βάζουμε ένα μαύρο (και πουλάμε πρωτοπορία, τόλμη και γοητεία), να "γράφει" στο φακό, φέρελπι νέο με ρίζα αφρικάνικη και λόγο πασπαλισμένο με λιγάκι Λούθερ Κινγκ (και ολίγον... Ανδρέα Παπανδρέου!!! - αλλαγή ευαγγελιζόταν κι αυτός!) και μεμιάς η Αμερική γίνεται πάλι μόδα (Μπαρακο-μάνια...) και συμπαθής στους απέξω.

To προϊόν βέβαια παραμένει το ίδιο, ανθυγιεινό και παθογόνο.Φυσικά και τα εγκλήματα θα συνεχιστούν υπέρ της πλαστής ελευθερίας που ευαγγελίζονται - τώρα απομυζούν τις οικονομίες των κρατών - υπηκόων των πλανηταρχίδων, αργότερα θα βγουν και πάλι τα όπλα.Θυμηθείτε ότι ο περισσότερο προβεβλημένος και αγαπητός πρόεδρος τους ο Κένεντι, λίγο έλειψε να αρχίσει τον 3ο Παγκόσμιο, ο δε Κλίντον ο σαξοφωνίστας "πήδηξε" τα Βαλκάνια - Δημοκρατικοί και οι δύο.

Δημοκρατικοί ή Ρεπουμπλικάνοι είναι οι διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος:

Ή γράμματα θα έρθει ή κορώνα!

Όρθιο αποκλείεται να κάτσει!

Το ίδιο μοντέλο ισχύει φυσικά παντού: Ελλάδα (σε πράσινο ή γαλάζιο χρωματάκι), στη Γαλλία, την Αγγλία, τη Γερμανία, παντού: Εσείς διαλέγετε φάτσα ή χρώμα και αφήνετε σε μας να κάνουμε τα κουμάντα μας στα σίγουρα...

Τα κανάλια θα ξενυχτήσουν, κάποιοι περίεργοι μαζί κι αυτοί, κάποιοι άλλοι θα βγουν έξω με τις σημαίες, κάποιοι θα βρίσουν τον παλιοαράπη που τους κατσικώθηκε,

κάποιοι θα ελπίσουν.. Σε τι;

Δεν ξέρουν, όπως δεν ξέρουν σε τι πιστεύουν, που πατούν και που πηγαίνουν.

Αναρτήθηκε από ΘΑΝΑΣΗΣ στις 3:37 μμ

http://arcofgreekmusic.blogspot.com/2008/11/blog-post.html

Zeitgeist - The Greatest Story Ever Told

(Between The Fear & Love)

Zeitgeist, The Movie Final Edition PART I.II.III.

Zeitgeist - Addendum

Οταν η δύναμη της αγάπης ξεπεράσει την αγάπη για δύναμη τότε ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη...

When The Power Of Love Overcomes The Love Of Power,The World Will Know The Peace.

"James Marshall Hendrix"

the obama deception (2009) dvdrip

the obama deception (2009) dvdrip


Γράφει ο/η ababis
Ενότητα: Ντοκιμαντέρ

Η Απάτη Obama

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Documentary

ΠΛΟΚΗ: Ολόκληρο το πολυσυζητημένο ντοκυμαντέρ του Α.Jones, όπου καταδεικνύει ότι ο Ομπάμα είναι μία Απάτη και υπηρετεί την Παγκόσμια Εβραϊκή Τραπεζική Ολιγαρχία, η οποία ελέγχει το σύμπλεγμα της στρατιωτικής βιομηχανίας και.....

Οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό το φιλμ είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της Δημοκρατίας και για την παγκόσμια ελευθερία. Πρόεδρος Barack Obama είναι μόνο το εργαλείο μιας ευρύτερης ατζέντας. Έως ότου όλα τα γνωρίζουν, η ανθρωπότητα θα παραμείνει δεσμευμένη στους πλοιάρχους της Νέας Τάξης.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Alex Jones

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: 2009

ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: USA

ΓΛΩΣΣΑ: English

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 111'

ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ srt

Official Site http://www.obamadeception.net/

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ - Μοντέρνες δουλειές

Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλάεξίσου εξοντωτική.

Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη απότου αγράμματου εργάτη.

Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους.

Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.

Αντιθέτως, οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα σ' αυτό που κάνουν.

Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.

Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο.

Οιχρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την"επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ .

Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα.

Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη.

Απόδειξη, ότι τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη.

Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους.

Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τιςμοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση· προσφέρουν υψηλέςαμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους.

Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων.

Για να πετύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου.Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι.

Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο.

Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα μετον κλάδο· άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς.

Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή τουριλάιαμπλ δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις· αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά.

Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του· σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση.

Ο κλάδος υπεράνω όλων.***

Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως τωνεσωτερικών ανταγωνισμών. Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από την κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια.

Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά του προτεστάντη.

Ο χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός.

Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική.

Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη απότου αγράμματου εργάτη.

Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη, και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη.

Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή.

Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ.

Η μεσημβρινή σιέστα έχει τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν· κατάντησε μομφή. Λένε "αυτός κοιμάται μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος· εν ολίγοις ακατάλληλος.

Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικέςιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικόεργασιακό μοντέλο.

Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για την ψυχική και τη σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα.

Είναι κατάπολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις λοιπές τεχνικές στήριξης του ανθρώπινου οργανισμού.

Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς.

Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας· το ωραίο γραφείο

(με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης)

και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. ***

Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κοoρντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταϊρέκτορ,

βάις πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα.

Η μακροβιότητα της καριέρας σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά στοιχεία: την όλο και μεγαλύτερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (τηνπιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της.

Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες".

Όπως το σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά κι άλλο φιλία", λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων.

Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν.Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού "επαγγελματία".

Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται·

η δουλειάπροηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος· φιλία, αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι δευτερεύοντα.

Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα.

Κι ο Αλ Καπόνε "προφέσιοναλ" ήτανε.

Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του.

Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μόλις είχαν βγει προς πώληση.

Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία· συνέχισαν το παιχνίδι,

μα κάποια στιγμή σηκώθηκε, να πάει στην τουαλέτα, και άργησε λίγο.

Όταν επέστρεψε,ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος.

Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ".

Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις.

Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση μετα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό·

τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν την ίδια θέση.

Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά· πάει έναπρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο.

Δυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες.

Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη δουλειά τους.

Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη σημασία στα αισθήματα και στις χαρές της ζωής.

Γι' αυτή την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία κατηγοριών· άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες κ.λπ.

Η χαρά και ο ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή.

Τελευταίως μάλιστα, αν αποπειραθείς στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης".

Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας".

Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό,γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα.

Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος,ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας.

Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες.

Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τηδουλειά αντρών.

Ο Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δεν δουλεύουν ζουν".

Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να κάνουμε καριέρα, λεφτά και όνομα· ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε.

Αλλά δεν ζούμε.

Κι αυτό μας τρελαίνει.

"Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή".

(Βάνεγκεμ)

Με την πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες για να χαρείς αυτά που έβγαλες.

Όμως ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο του, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα και τις εμπνεύσεις του υπέρ της καριέρας του και όχι της ζωής του.

Ο ψυχισμός του μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι.

Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει μακάβρια το πάρε δώσε και στις προσωπικές τουσχέσεις:

"Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση".

Μοιραία οι λαμπρές καριέρες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ - Μοντέρνες δουλειές

(ΤΑ ΝΕΑ , 07/12/2002 , Σελ.: P35Κωδικός άρθρου: A17510P351)

ΤΟ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΒΛΕΠΤΕΟΝ

ΤΟ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΒΛΕΠΤΕΟΝ


Το 1854 ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός στην Ουάσιγκτον (ο Φράνκλιν Πηρς, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών) πρότεινε να αγοράσει μια μεγάλη ζώνη από τις εκτάσεις των Ινδιάνων και υποσχέθηκε να δημιουργήσει μια περιοχή ελεγχόμενης εγκατάστασης για τον ινδιάνικο λαό.

Η απάντηση του Αρχηγού των Ινδιάνων του Σηάτλ, που δημοσιεύουμε εδώ ολόκληρη, θεωρήθηκε ως η πιο ωραία και πιο ουσιαστική διακήρυξη που έγινε ποτέ για το περιβάλλον:

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ Ν' ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ή να πουλήσετε τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης. Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη επειδή ακριβώς δεν μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού, πώς είναι δυνατό να τα αγοράσετε;

Κάθε κομμάτι αυτής της γης είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε βελόνα του λαμπερού πεύκου, κάθε αμμουδερή κοίτη ποταμού, κάθε κομματάκι ομίχλης μέσα στα σκοτεινά δάση, κάθε ξέφωτο και κάθε βούισμα εντόμου είναι ιερό στη μνήμη και στην εμπειρία του λαού μου.

Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου.

Οι νεκροί των λευκών ανθρώπων ξεχνούν τον τόπο που γεννήθηκαν όταν πάνε περίπατο μέσα στα άστρα.

Οι δικοί μας νεκροί δεν ξεχνούν ποτέ αυτή την υπέροχη γη γιατί είναι η μητέρα του ερυθρόδερμου ανθρώπου.

Είμαστε ένα μέρος της γης.

Κι αυτή πάλι, ένα κομμάτι από μας.

Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός, είναι οι αδελφοί μας.

Τα βράχια στους λόφους, το πράσινο χρώμα των λιβαδιών, η ζεστασιά του πόνου και ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.

Γι αυτό και όταν ο Μεγάλος Αρχηγός στην Ουάσιγκτον μας παραγγέλνει ότι θέλει ν' αγοράσει τη γη μας, ζητάει πολλά από μας.

Αυτό το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια δεν είναι μόνο νερό, αλλά και το αίμα των προγόνων μας.

Αν σας πουλήσουμε γη πρέπει να θυμάστε ότι είναι ιερή και ότι κάθε αντανάκλαση στο καθαρό νερό των λιμνών μιλά για τα γεγονότα και τις μνήμες της ζωής του λαού μου.

Ο ψίθυρος του νερού είναι η φωνή του πατέρα του πατέρα μου.

Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τα ήθη μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ' αυτόν μ' ένα οποιοδήποτε άλλο κομμάτι, γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει απ' τη γη αυτό που έχει ανάγκη.

Η γη δεν είναι ο αδελφός του, αλλά ο εχθρός του και μόλις την κυριεύσει, πηγαίνει μακρύτερα. Εγκαταλείπει τους τάφους των προγόνων του κι αυτό δεν τον ενοχλεί.

Παίρνει τη γη απ' τα παιδιά του και αυτό δεν τον ενοχλεί.

Ο τάφος των προγόνων του και η κληρονομιά για τα παιδιά του πέφτουν στη λήθη. Συμπεριφέρεται στη μητέρα του, τη γη και στον αδελφό του τον ουρανό, σα να ήταν πράγματα που αγοράζονται, που λεηλατούνται, που πουλιούνται, όπως τα πρόβατα ή τα λαμπερά μαργαριτάρια.

Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και δεν θα αφήσει πίσω της παρά μια έρημο.

Δεν ξέρω τίποτα. Τα ήθη μας είναι διαφορετικά από τα δικά σας.

Η όψη των πόλεών σας προξενεί κακό στα μάτια των ερυθρόδερμων ανθρώπων.

Αλλά αυτό μπορεί και να οφείλεται στο ότι ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει.

Ο αέρας είναι πολύτιμος για τον ερυθρόδερμο, γιατί όλα τα πράγματα μοιράζονται την ίδια αναπνοή - τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται όλοι την ίδια ανάσα.

Ο λευκός άνθρωπος δεν φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει.

Σαν ένα άνθρωπο που θέλει πολλές μέρες για να πεθάνει, είναι αδιάφορος για τη δυσοσμία.

Είμαι ένας άγριος και δεν γνωρίζω άλλον τρόπο ζωής, είδα κάπου χίλια αγριοβούβαλα να σαπίζουν στο λιβάδι, εγκαταλειμμένα από τον λευκό άνθρωπο, που τα είχε χτυπήσει μ' ένα τραίνο που περνούσε από εκεί.

Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα, ο άνθρωπος θα πέθαινε από μια μεγάλη πνευματική ερημιά. Γιατί αυτό που συμβαίνει στα ζώα, σε λίγο συμβαίνει και στον άνθρωπο. Όλα τα πράγματα είναι αλληλένδετα.

Πρέπει να διδάξετε στα παιδιά σας ότι το χώμα που πατούν έχει γίνει από τις στάχτες των προγόνων μας.

Διδάξτε στα παιδιά σας, αυτό που διδάξαμε κι εμείς στα δικά μας, ότι η γη είναι η μητέρα μας.

Ότι συμβαίνει στη γη συμβαίνει και στους γιους της γης.

Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό:

H γη δεν ανήκει στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ανήκει στη γη.

Αυτό το ξέρουμε.Ακόμα κι ο λευκός άνθρωπος δεν μπορεί να απαλλαγεί από την κοινή μοίρα. Βέβαια, ίσως είμαστε αδέλφια. Αυτό θα το δούμε.

Ένα πράγμα που ξέρουμε εμείς - και που ο λευκός άνθρωπος θα ανακαλύψει ίσως κάποτε - είναι ότι ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός. Ίσως να σκέφτεστε να τον αποκτήσετε τώρα, όπως θέλετε να αποκτήσετε τη γη μας, αλλά δεν μπορείτε.

Είναι ο Θεός του ανθρώπου και το έλεός του είναι το ίδιο και για τον λευκό και για τον ερυθρόδερμο άνθρωπο…
Αναρτήθηκε από VARALIS στις 12:03 πμ

ΤΕΛΕΙΟΤΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ

Ω τελειότατη ελληνική επαρχία που κάθε φορά «πέφτεις από τα σύννεφα» μόλις αντικρίσεις τα πράγματα πως είναι στην πραγματικότητα. Και μόλις τα δεις για λίγο προσπαθείς και πάλι να βρεις άλλα ψέματα ισχυρότερα για να τα καλύψεις. Και με αυτό σε αυτό το ψέμα που συνήθισες ζεις και εσύ τη ζωή σου.

Μέσα σε μια οικογένεια που σε σφίγγει , με ένα επάγγελμα που δεν θέλεις να κάνεις, με μια ζωή που δεν τη θέλεις και προσπαθείς να την αντιμετωπίσεις με τόνους αλκοόλ κάθε βράδυ μαζί με ένα βουνό αντικαταθλιπτικά, σε απόλυτη μοναξιά, αυτή τη μοναξιά που ξέρουν καλά όσοι βρίσκονται ανάμεσα σε πλήθος, που μοιράζεται τις ίδιες αξίες, ότι δηλαδή τα πράγματα είναι πιο σοβαρά από την ίδια τη ζωή, από τους ίδιους τους ανθρώπους. Κι όλα τα ατομικά ψέματα χτίζουν ένα τεράστιο ψέμα χτισμένο με βλοσυρό βλέμμα, με επικριτική ματιά, με ατσαλάκωτη ηθική, προπάντων η ηθική. Κι από την άλλη μεριά του καθρέφτη η βία, η καταπίεση, ο ραβδισμός, η αιμομιξία που κάνουν τα γραπτά του Ντε Σαντ να είναι μωρολογίες μπρος στην πιο κολασμένη πραγματικότητα. ( Δεν θέλεις να ακούς ότι στην ελληνική οικογένεια έχει αυξηθεί τρομακτικά το ποσοστό των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών που βασανίζονται. Δεν ταιριάζει αυτό με το μύθο που έχεις επιλέξεις να ζεις )

Η ζωή σου ολόκληρη με προκατασκευασμένα υλικά και προπαντός με μια προκατασκευασμένη ηθική που ακυρώνει την μοναδικότητα του ανθρώπου και μεγαλώνει τα χειρότερα τέρατα που θα διαπρέψουν αργότερα στο δημόσιο βίο. Τελειότατη ελληνική επαρχία, που νομίζεις ότι είσαι πρωτεύουσα και είσαι ένα θλιβερό χωριουδάκι, που για αυτά που θα έπρεπε να ήσουν περήφανη τα αγνοείς και προβάλλεις αυτές τις ανοησίες, που εσύ θεωρείς ότι είναι μεγάλες. Γιατί τις χώρες τις κάνουν οι άνθρωποι και οι άνθρωποι επέλεξαν να ζούνε σε αυτό το ψέμα χωρίς τέλος, δημιουργώντας μια κόλαση επί της γης και διακηρύσσοντας στα πέρατα της οικουμένης πως είναι ένας Παράδεισος. Και για να είναι σίγουροι, πως δεν θα ρεζιλευτούνε, αγνοούν επιδεικτικά τον άλλον κόσμο δεν μεταφέρουν καμία είδηση που τον αφορά. Και οι θεατές της αρένας χειροκροτούν, όχι στα σοβαρά αλλά χειροκροτούνε το πέσιμο του άλλου, μόνο που δεν ξέρουν πως και οι άλλοι θα χειροκροτήσουνε το πέσιμο το δικό τους. Γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το θέαμα. Η ζωή τους αρχίζει με βίντεο και τελειώνει επίσης με βίντεο.

Στο ενδιάμεσο τα κορυφαία γεγονότα της ζωής του πρέπει οπωσδήποτε να βιντεοσκοπηθούν γιατί δεν είναι πραγματικά κορυφαία γεγονότα αλλά μια σκηνοθετημένη προσπάθεια ζωής σε ένα φαινομενικό περιβάλλον. Το τέλος είναι αργό και ανατριχιαστικό καθώς λίγο πριν φύγουν από την ζωή θα πρέπει να αναρωτηθούν: αν έχουν ζήσει πράγματι τη ζωή τους ή την έχουν δει στην τηλεόραση. Μόνο σε αυτή την περίπτωση θα πεθάνουν βασανιστικά γιατί δεν έχει διάλλειμα για διαφημίσεις και εκεί δεν ξαναρχίζει το έργο.

Τελειότατη επαρχία, που κάνεις τα πάντα σύμφωνα με την εικόνα σου. Βάζεις ανθρώπους, που σου μοιάζουν, που σκέφτονται όπως εσύ τις μικροκλοπές, τις μεγάλες κλοπές την επιθυμία σου μόνο για νίκες που μόλις τις πάρουν χαίρεσαι αλλά χαίρεσαι ιδιαίτερα όταν ξεσκεπάσουν αυτούς που πρώτα χειροκρότησες.

Πρέπει να καταλάβεις μια και καλή ότι δεν φταίνε αυτοί, εσύ φταις γιατί τα δικά σου όνειρα εκπληρώνουν, γιατί είναι ανεστραμμένη εικόνα σου, μια ψεύτικη εικόνα που εσύ τόσο επιμελώς, έχεις δημιουργήσει. Το ίδιο ατσαλάκωτοι όπως και συ, το ίδιο «πολιτικά ορθοί», όπως και συ και προσπαθούν κι αυτοί να βρεθούν πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατοί. (citius, altius, fortius) Εσύ τους έκανες «μεγάλα ονόματα», όπως κάνεις ονόματα σε κάθε χώρο, ανθρώπους που το μόνο προσόν τους είναι η ανικανότητα να σκέφτονται, για να είσαι σίγουρος ότι εφ’ όσον γίνονται αυτοί μπορείς να γίνεις και συ, γιατί τελικά μέτρο όλων είναι μόνο η ύπαρξή σου.

Για αυτό και χαίρεσαι άμα κάποιος ξεσκεπάσει τους άλλους. Όπως γίνεται στην τραγωδία. επειδή έχεις ταυτιστεί μαζί τους χαίρεσαι, που δεν ανακαλύψανε εσένα και που αυτοί γίνανε οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της πόλης που πάνω τους ρίχνονται όλα τα κακά.

Απόλαυσε τώρα το ποτό σου ώστε να μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ και να μην σε ταράζουν τα όνειρά σου. Συνέχισε να βλέπεις την κατάντια σου στην τηλεόραση.

Μέτρα τα θύματα σου που κάθε μέρα είναι πέντε στους δρόμους, από τα αυτοκίνητα που εσύ πληρώνεις και ένας στις πλατείες από τα ναρκωτικά, που επιδεικτικά αγνοείς. Μην ανησυχείς θα τα σκοτώσεις τα νέα παιδιά. Όπως σκοτώνεις κάθε τι νέο . Κάθε τι όμορφο. Κοιμήσου εν ειρήνη, αύριο η τέλεια ύπαρξή σου θα είναι ξανά πιο γρήγορη, πιο ψηλή και προπαντός πιο δυνατή…..
Αναρτήθηκε από VARALIS

GIUSEPPE UNGARETTI - Η ΛΕΙΑ ΤΟΥ

GIUSEPPE UNGARETTI - Η ΛΕΙΑ ΤΟΥ
Για τον Mario Diacono, ποιητή, φίλο, Που βρήκε τις παλιές μου σελίδες Taranto Ιούλιος του 1933

Αυτός ο ήλιος θέλει να μάθουμε καλά ότι η μεγάλη μέρα είναι λεία του. Απ’ τα χαράματα άρχισε να ροδίζει στα τελευταία χόρτα Στον παλιό σταυρό πάνω στην σπαραγμένη πέτρα δεν θα κουραστεί ποτέ να παραχωρεί μια λάμψη ανακουφίζοντας των χεριών το σίδερο, σφυρί και λόγχη, καρφιά και τανάλια. Έριξε κεραυνό επάνω σ’ ένα χελιδόνι. Αλλά η κυριαρχία του από τις 7 ως τις 19 είναι διακριτική, ώρες ακόμα φιλόξενες. Γυάλισε με γλυκύτητα το χώρο τους. Οι σκιές που περικλείει και που περιστρέφονται αλλάζουν χρώματα κι από άσπρο βιολετί γίνονται ροζ, δεν είναι παρά σκέψεις ενός νέου περαστικού ερωτευμένου. Περασμένες 7 όλα είναι έρημος γεμάτη, εκτός από την περιπλάνηση θηρίου λαχανιασμένου. Δίχως να βρίσκει ανακούφιση, κάθε λίγο, στον πρώτο ερχόμενο καπνό βυθίζει μάταια τη μούρη του. Την ξανασηκώνει παραμένοντας εύπιστο. Χωρίς ν’ απελπιστεί φτάνει στο ζενίθ. Βρίσκεται κάτω από ένα σκληρό του αέρα που πέφτει αργά χωρίς βάρος όπως πέφτει κανείς μέσα στο όνειρο. Είναι 14:00 επιτέλους. Ο τόπος γυμνός γίνεται μια τρύπα στην πίεση των ποδιών έτσι που το θηρίο λαχανιασμένο τρελαίνεται. Πολλαπλασιάζεται. Κι ένα κοπάδι αίγες τρέχουν ή χορεύουν. Κανείς δεν ξέρει. Ο ήλιος άγγιξε χώμα με τα πένθιμα πόδια της αράχνης. Σημ: Βρέθηκε από τον Mario Diacono μέσα σε κάποια παλιά χαρτιά του Ποιητή. Πρέπει να ανήκει στην εποχή του ταξιδιού στην Πούλια το καλοκαίρι του 1933. (Μετ. Νίκος Βαραλής)

Inverno di Fabrizio De Andre'

Κι όταν έφτασα στην αγορά έπεφτε τα’ απόγευμα με γεύση τσίπουρο της Κυριακής.

Κι ήρθαν παλιοί συμμαθητές και φίλοι.

Κι ήρθε πατέρας και παππούς μου μίλησαν.

«Ποιος είμαι εγώ;» τους είπα και γελάσανε.

Βάλαν ρακές στην μέρα και ορφάνεψε.

Πετάχτηκε ο πιο μικρός. ...

H συνεχεια εδω : ΧΕΙΜΩΝΑΣ

(Χαιρε ! Πριγκηπα Νικολα)