The Strawberry Statement 1970 (''Φράουλες και αίμα'')

Φράουλες και αίμα του Τζέημς Κούνεν

(γράφει , όπως το είδε ένας
 19 χρονος σήμερα)

Βρήκα πριν κάνα μήνα το βιβλίο Φράουλες και αίμα του Τζέημς Κούνεν ελαφρώς μεταχειρισμένο μόνο με 3 ευρώ. Αρνούμενος να δω πρώτα την μεταφορά του βιβλίου σε ταινία αφού είμαι πεπεισμένος πλέον για το πολυειπωμένο «καμία ταινία δεν είναι άξια του βιβλίου», το αγόρασα αμέσως και το βιβλίο υπάρχει πλέον στο ράφι πλάι σε άλλα πολλά αδιάβαστα ακόμα αφού η συχνότητα που αγοράζω βιβλία είναι κατά πολύ δυσανάλογη με την συχνότητα που τα διαβάζω. Μια ιδιαίτερα ηδονική όμως διαδικασία είναι αυτή που χαζεύεις τα βιβλία που δεν έχεις διαβάσει και βλέποντας τα ανυπομονείς να έρθει η ώρα τους. Μετά κάποιο απ’ το ράφι σου τραβάει για τον τάδε η δείνα λόγο την προσοχή και αρχίζεις να το επεξεργάζεσαι ξεκλέβοντας λέξεις φράσεις ή και αν σου αποσπάσει κατά πολύ το ενδιαφέρον και ολόκληρες σελίδες διάσπαρτες και ξαφνικά συνειδητοποιείς τι μαλακία έκανες … Διάβασες το τέλος. Τέτοια και άλλα πολλά κωμικά συμβαίνουν, όμως οι στιγμές αυτές για όσους δεν το έχουν ζήσει , πιστέψτε με , είναι ίσως καλύτερες πολλές φορές κι από την ανάγνωση ολόκληρου του βιβλίου σειριακά. Κάπως έτσι διάβασα λοιπόν και τον επίλογο του συγκεκριμένου βιβλίου που παραθέτω παρακάτω και θεωρώ ιδιαίτερα γοητευτικό ώστε να διαβάσω ολόκληρο το «φράουλες και άιμα» το συντομότερο δυνατόν:

"Υπάρχουν μερικοί που θέλουν την ένοπλη επανάσταση, αλλά εγώ δεν είμαι από αυτούς. Τουλάχιστον δεν είμαι τώρα. Έχω όμως, κύριοι, μία δήλωση να κάνω."

¨"Εφόσον η Πρώτη Δημοκρατία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι εκατόν ενενήντα δύο χρονών και εγώ είμαι δεκαεννιά, της δίνω άλλη μια ευκαιρία."

"Αν όμως οι Δημοκρατικοί δεν αναδείξουν τον Αδιάφθορο, που τον αγαπώ , παρ’ όλες τις επιφυλάξεις μου, ή αν τον αναδείξουν , αλλά αυτός αποδειχθεί πως είναι αυτό που υποψιάζομαι και δε θέλω να παραδεχτώ, τότε δεν θα μπορώ να κάνω τίποτα άλλο παρά να πω πως η δημοκρατία πέθανε και όχι μόνο πως πέθανε μα και πως δεν μπορεί πια να αναστηθεί με δημοκρατικά μέσα."

"Εννοείται δεν θέλω να πολεμήσω στο Βιετνάμ. Ούτε όμως μ’ αρέσει να πολεμάω με την Στρατολογία ή με τον νόμο ή με οτιδήποτε είμαι ένας πολίτης δεκαεννιά χρονών και κουράστηκα να πολεμάω."

"Κάποια μέρα θα σηκωθώ και θα πολεμήσω για καλά, για να μην χρειαστεί να ξαναπολεμήσω."
(Πικραλίδα)

Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία της εξέγερσης των φοιτητών στο πανεπιστήμιο της Columbia. Στα μέσα της δεκαετίας του '60 οι φοιτητές πρωταγωνιστούν στο κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Bιετνάμ. Tον Aπρίλιο του '68 καταλαμβάνουν το πανεπιστήμιο της Kολούμπια στη Nέα Yόρκη, εκφράζοντας την ολοκληρωτική απόρριψη του ιμπεριαλισμού των HΠA. Παλεύουν ενάντια στα κέντρα κατάταξης στο στρατό που λειτουργούν στο εσωτερικό του πανεπιστημίου και στις φυλετικές διακρίσεις, ενώ κύριο πεδίο δράσης τους γίνεται ο αγώνας ενάντια στο σύστημα και το ρόλο της εκπαίδευσης.

Παλιά ταινία άλλα δυστυχώς παραμένει επίκαιρη και σήμερα.

H αναταραχή διαρκεί δύο μήνες και διαλύεται βίαια από την αστυνομία και την εθνοφυλακή. Tο 1968 το πανεπιστήμιο του Mπέρκλεϊ στο Σαν Φρανσίσκο γιορτάζει τα 100 χρόνια του. Tο Mάη, έπειτα από πορεία συμπαράστασης στους γάλλους φοιτητές, καταλαμβάνεται με αντιρατσιστικά και αντιπολεμικά αιτήματα. Στην κατάληψη συμμετέχουν ο «Σύνδεσμος για τη σεξουαλική ελευθερία» και στελέχη της οργάνωσης των μαύρων «Mπλακ Πάουερ». Στις 15 Mαΐου οι φοιτητές συγκρούονται εκ παρατάξεως με την αστυνομία, που πυροβολεί εναντίον του άοπλου πλήθους. Tραυματίζονται 100 περίπου καταληψίες. H ταινία «Φράουλες και αίμα», βασισμένη στα γεγονόταμ, θα θυμίζει για πάντα το Mπέρκλεϊ. Κλασσική ταινία της αντικουλτούρας της γενιάς του 60, βασισμένη χαλαρά στο βιβλίο του James Simon Kunen όπου περιγράφει τις εμπειρίες του ως φοιτητήςαπό τα πραγματικά γεγονότα της εξέγερσης των φοιτητών το 1968 στο Columbia University ενάντια στην υποστήριξη της πρυτανείας στον πόλεμο του Βιετνάμ και τις πολιτικές φυλετικών διακρίσεων που ακολουθούσε.

Ο τίτλος της ταινίας και του βιβλίου λέγεται ότι προέρχεται από μια απαξιωτική δήλωση πρύτανη του Κολούμπια για την συμμετοχή των φοιτητών στις διοικητικής φύσης αποφάσεις του πανεπιστημίου, οι οποίοι, όπως υποστήριξε, μπορούν να εκφέρουν μόνο ασήμαντες προσωπικές γνώμες όπως αν τους αρέσει ή όχι η γεύση της φράουλας!

Το έργο αφορά τη ζωή ενός φοιτητή που στην αρχή ήταν αδιάφορος για την πολιτική και τα ενδιαφέροντά του ήταν οι γυναίκες και η καλοπέραση και σταδιακά μπήκε για τα καλά στις πολιτικές ζυμώσεις και συγκρούσεις με το κατεστημένο της εποχής και βίωσε σε όλο της το μεγαλείο την ωμή αστυνομική βία ενάντια σε ειρηνικούς διαδηλωτές.

Στην ταινία ακούγονται πολλά τραγούδια γνωστών καλλιτεχνών των sixties (John Lennon, Crosby, Stills, Nash & Young, Buffy Sainte-Marie, Thunderclap Newman, Richard Strauss)

(ΑΝΤΙΠΕΡΑ ΟΧΘΗ)

read more ,watch the film  & listen the score here @

tvxs.gr | Φράουλες και αίμα by tvxorissinora

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Dennis Hopper - The American Dreamer R.I.P. 1936-2010

A Rebel Without a Cause

Hopper, who directed and starred in the seminal counter-cultural film "Easy Rider" and later established himself as a highly distinct and flamboyant character actor, died Saturday at his home in Venice (Los Angeles County) after battling prostate cancer. He was 74.
Read more: http://www.sfgate.com/

m the LA Times:
In a more than five-decade acting career that was influenced early on by working with James Dean and studying at the Actors Studio, he made his film debut as one of the high school gang members who menace Dean in the 1955 classic "Rebel Without a Cause."

Hopper went on to appear in more than 115 films, including "Giant," "Cool Hand Luke," "Hang 'Em High," "True Grit," "Apocalypse Now," "The American Friend," "Rumble Fish," "Speed," "True Romance" and "Rivers Edge."

But it's his role as the long-haired, pot-smoking biker Billy opposite Peter Fonda's Wyatt (Captain America) in the hit movie "Easy Rider" that gave Hopper his most enduring claim to fame.

The low-budget tale of two bikers on an ultimately tragic cross-country odyssey after scoring a big cocaine sale, "Easy Rider" became a generational touchstone.

The movie, which boasted a star-making performance from a little-known Jack Nicholson as a boozy small-town lawyer who goes along for the ride and gets his first taste of marijuana, set old-guard Hollywood back on its heels.

"The impact of 'Easy Rider,' both on the filmmakers and the industry as a whole, was no less than seismic," Peter Biskind wrote in his 1998 book "Easy Riders, Raging Bulls: How the Sex-Drugs-And-Rock 'N' Roll Generation Saved Hollywood."

"Hopper was catapulted into the pantheon of countercultural celebrities that included John Lennon, Abbie Hoffman and Timothy Leary," Biskind wrote. "He was surrounded by groupies and acolytes. He may have started down the slippery slope to megalomania and grandiloquence on his own, but he had plenty of help."

From All Movie Guide: The odyssey of Dennis Hopper has been one of Hollywood's longest, strangest trips. A onetime teen performer, he went through a series of career metamorphoses -- studio pariah, rebel filmmaker, drug casualty, and comeback kid -- before finally settling comfortably into the role of character actor par excellence, with a rogues' gallery of killers and freaks unmatched in psychotic intensity and demented glee. Along the way, Hopper defined a generation, documenting the shining hopes and bitter disappointments of the hippie counterculture and bringing their message to movie screens everywhere. By extension, he spearheaded a revolt in the motion picture industry, forcing the studio establishment to acknowledge a youth market they'd long done their best to deny.

Dennis Hopper  From Wikipedia, the free encyclopedia

Filmography

imdb.com

Dennis Hopper around the time he was making The Last Movie (1971), his second feature after the huge success of Easy Rider

BBC documentary film on the career of actor-director-writer Dennis Hopper.

the film (english)

the film (greek subtitles)

the soundtrack'69

YouTube - Easy Rider Documentary Shaking the Cage (7 parts)

The full movie of Easy Rider (1969) starring Peter Fonda, Dennis Hoper and Jack Nicholson.




Με τα χρήματα κάποιας συναλλαγής, δύο βαποράκια κοκαΐνης αποφασίζουν να ταξιδέψουν από το Λος Αντζελες μέχρι τοΝότο και να γιορτάσουν εκεί το καρναβάλι.
Στο δρόμο συναντούν διάφορους χαρακτήρες, έναν οικογενειάρχηαγρότη,
μια ομάδα σε κάποιο κοινόβιο, δύο πόρνες στη Νέα Ορλεάνη και έναν αλκοολικό δικηγόρο, τον George Hansen. 

Apocalypse Now - You can't go out into space... (Dennis Hopper)

GENERATION 68 - a film By Simon Brook , (p) & (c) 2007

@@@@@@@@

Générations 68

Ανέβηκε από arte - News videos from around the world.

GENERATION 68 - a film By Simon Brook , (p) & (c) 2007

Αν κάποιος Φίλος είδε αυτή την ταινεία - ντοκυμαντέρ σήμερα το βράδυ στην ΕΤ1 και την έγραψε σε βίντεο ,θα παρακαλούσα πολύ να επικοινωνήσει μαζί μου.

Θα ήμουν ευγνώμων για αυτό!

links :

http://www.dailymotion.com/video/x549qq_generations-68_news

GENERATION 68 Έτος παραγωγής: (2007)

Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, με αποκορύφωμα τη χρονιά του 1968, μια γενιά που είχε ανατραφεί με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, άλλαξε τη μορφή της κοινωνίας, επιβάλλοντας στις παλαιότερες γενιές το δικό της κώδικα αξιών και αψηφώντας τα διεθνή σύνορα και τους ηθικούς φραγμούς. «Η Γενιά του ‘68» είναι ένα κινηματογραφικό ταξίδι πίσω στο χρόνο, με ξεναγούς πολλούς από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου, όπως οι: Milos Forman, Dennis Hopper, Vaclav Havel, William Klein, Jean – Claude Carriere, El Ruscha, Annie Nightingale, Peter Brook, Mary Quant, George Wolinski, Jean- Francois Bizot. Αυτές οι εμβληματικές φιγούρες του Μάη του ’68,διηγούνται τι ακριβώς συνέβη τότε. Μια κοινωνία που επηρέασε τον πολιτισμό, από τον οποίο στη συνέχεια επηρεάστηκε. Η πολιτική συνειδητοποίηση «εισέβαλε» στον κόσμο της τέχνης και η τέχνη άνοιξε την πόρτα της στην ποπ κουλτούρα.‘Όλα αυτά για να δώσουν στην κοινωνία μια νέα μορφή.Ο συγγραφέας Henri Weber και ο σκηνοθέτης Simon Brook προσφέρουν στο κοινό ένα ταξίδι στο παρελθόν αποκωδικοποιώντας πολλές από τις πτυχές του παρόντος. Παραγωγή:Γαλλίας

ET 1 22:00
Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΄68
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ / Ιστορία
-------------------------------
Γενιά 68 / Σάιμον Μπρουκ
Simon Brook – generation ‘68 : DO IT στον απόηχο του Μάη του ‘68

Citizen Kane - A Film By Orson Welles US 1941

the original first edition 21 tracks

Citizen Kane

ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 1941

Ένα παιδί γίνεται μεγιστάνας, μετά γίνεται παντοδύναμος τύραννος, στη συνέχεια αποτυχημένος σύζυγος και καταλήγει να πεθάνει μόνος. Η αποκαθήλωση της μεγαλομανίας του αμερικάνικου ονείρου από μια ταινία που επηρέασε τον παγκόσμιο κινηματογράφο όσο ελάχιστες άλλες. “Rosebud”: Το ανθρώπινο και το απάνθρωπο πρόσωπο της πλουτοκρατίας ιδωμένο μέσα από το χιονισμένο τοπίο μιας κρυστάλλινης σφαίρας που κουβαλάει όλα τα χαμένα όνειρα της παιδικής αθωότητας. Πέρα από σύμβολο όμως, είναι και ένα κλειδί για να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο της εξουσίας και τη ματαιότητα που κρύβει η αλόγιστη συσσώρευση πλούτου και δύναμης. Ο μέγας και τρανός Charles Foster Kane (μεγαλοεκδότης και επιχειρηματίας, υποψήφιος πολιτικός και πολλά άλλα) - όπως και όλοι εμείς οι υπόλοιποι - είναι τελικά φθαρτός. YPEROPTIX

"Για μένα, η εικόνα αποτελεί τη λύση σε όλα εκείνα, που η ποίηση και η μουσική υπαγορεύουν Οι κινηματογραφικές εικόνες έχουν έναν εσωτερικό ρυθμό, ακριβώς όπως o ρυθμός της μουσικής ή ο ρυθμός της ποίηση
Δεν τριγυρίζω, συλλέγοντας όμορφες εικόνες, τις οποίες στη συνέχεια ενώνω. Πιστεύω στον κινηματογράφο σαν ένα ποιητικό μέσο. Δεν υπάρχει όμως εικόνα που να δικαιώνεται από μόνη της, όσο όμορφη, εντυπωσιακή, τρομερή ή τρυφερή κι αν είναι. Δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, εάν δεν μπορεί να προσφέρει μία πιθανή δίοδο στην ποίηση. Κι όλα αυτά, δίχως η εσωτερική σύλληψη του συγγραφέα να στερηθεί ποτέ την συνοχή της.."

Αυτά τα λόγια είχε πει κάποτε ο Orson Welles, αναφερόμενος στον κόσμο της έβδομης τέχνης, έναν κόσμο που σε όλη τη διάρκεια της ζωής του προσπαθούσε να κατακτήσει και αναμφίβολα το πέτυχε, ίσως με το πρώτο κιόλας βήμα του, το αριστούργημά του, τον "Πολίτη Κέην".
Η ταινία αποτελεί αφήγηση της ζωής του ήρωα Charles Foster Kane, ενός αμερικανού κρίσου, του οποίου τον θάνατο πληροφορούμαστε από τα πρώτα λεπτά της ταινίας. Μία συντακτική ομάδα δημοσιογράφων επιδιώκει να συμπληρώσει κομμάτι-κομμάτι το παζλ της πορείας αυτού του ανθρώπου, προσπαθώντας παράλληλα να λύσει το μυστήριο της τελευταίας του λέξης: "rosebud". Έτσι, χάρη στον ιδιοφυή χειρισμό σεναριακών και σκηνοθετικών ευρημάτων, ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια των δημοσιογράφων, αλλά και των θεατών, όλες οι πτυχές αυτής της μοναδικής ζωής, μέσα από τις αφηγήσεις των ανθρώπων που είτε σημάδεψαν την πορεία του, είτε ήταν παρατηρητές αυτής.
Αποτυπώνονται, έτσι, στο σελιλόιντ τα βήματα ενός μοναδικού ανθρώπου, που απήλαυσε την αμέτρητη γενναιοδωρία της μοίρας, προσπάθησε όμως με πίστη στις δυνάμεις του να πάρει την τύχη στα χέρια του, να μην ακολουθήσει τα εύκολα μονοπάτια, να πάρει ρίσκα και να τα υποστηρίξει μέχρι την τελευταία στιγμή και με κάθε κόστος. Ενός ανθρώπου που πάλεψε να εξισορροπήσει την φωτεινή πλευρά του εαυτού του με εκείνη τη σκοτεινότερη, ίσως υποκύπτοντας τελικά στη δεύτερη. Ακολουθούμε τα βήματά του, στην αναζήτηση της δικής του Εδέμ, βήματα που όμως ήταν κυκλικά, καθώς από την γεμάτη προοπτικές αφετηρία, τον πέρασαν από μονοπάτια δόξας αλλά και απελπισίας και τελικά τον άφησαν πίσω στην αρχή, μόνο του, να αναρωτιέται με νοσταλγία αν υπήρξε ποτέ αυτή η Γη των ονείρων του.

Ο "Πολίτης Κέην", αποτελεί τη μοναδική, αλλά παρόλα αυτά μεγαλειώδη, εφαρμογή του οράματος του Welles για δημιουργία ταινιών προσεγμένων -κυριολεκτικά-στην κάθε τους λεπτομέρεια, απαλλαγμένων από οποιαδήποτε πιθανή ατέλεια

Γυρισμένος στα 1941, ο Πολίτης Κέην αποτελεί σχεδόν εξ ολοκλήρου καρπό της αστείρευτης δημιουργικότητας και του πείσματος του Welles, καθώς ο ίδιος επιμελήθηκε σε μεγάλο βαθμό το σενάριο της ταινίας, την σκηνοθέτησε, κρατώντας παράλληλα και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Και όλα αυτά σε ηλικία εικοσιπέντε ετών, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Παντελής Φραντζής cinemanews.gr

Orson Welles directs a scene from "Citizen Kane" on location in Hollywood in July 1940, with cinematographer Gregg Toland handling the camera. The 1941 Oscar won by Welles, who also starred in the film, will go on the auction block in December. The Academy Award for best screenplay is estimated to sell for between $800,000 and $1.2 million, Sotheby's auction house said Tuesday, Oct. 16, 2007.

Citizen Kane is a 1941 American dramatic film and the first feature film directed by Orson Welles, who also co-authored the screenplay. It was released by RKO Pictures. The story is a fictionalized pastiche of the life of William Randolph Hearst and Welles' own life . Upon its release, Hearst prohibited mention of the film in any of his newspapers. The film traces the life and career of Charles Foster Kane, a man whose career in the publishing world is born of idealistic social service, but gradually evolves into a ruthless pursuit of power. Narrated principally through flashbacks, the story is revealed through the research of a newspaper reporter seeking to solve the mystery of the newspaper magnate's dying word: "Rosebud."
Citizen Kane is often cited as being one of the most innovative works in the history of film. The American Film Institute placed it at number one in its list of the 100 greatest U.S. movies of all time in 1997 and again in the revised list of 2007. In a recent poll of film critics and directors conducted by the British Film Institute, Citizen Kane was ranked the number one best film of all time by both groups From Wikipedia, the free encyclopedia

here's the original first edition 21 tracks : Enjoy!

Πολίτης Κέιν by tvxorissinora

The Strawberry Statement - Original Soundtrack Various Artists (MGM Records/Reprise1970) Double Vιnyl

The Strawberry Statement του Stuart Hangman (1970)

''Φράουλες και αίμα''Κλασσική ταινία της αντικουλτούρας της γενιάς του 60, βασισμένη χαλαρά στο βιβλίο του James Simon Kunen όπου περιγράφει τις εμπειρίες του ως φοιτητής

από τα πραγματικά γεγονότα της εξέγερσης των φοιτητών το 1968 στο Columbia University ενάντια στην υποστήριξη της πρυτανείας στον πόλεμο του Βιετνάμ και τις πολιτικές φυλετικών διακρίσεων που ακολουθούσε.

Μια ταινία θρύλος πια που βγήκε στις αίθουσες πισω στο 1970, και παραμένει διαχρονικά επίκαιρη παρόλα τα χρονάκια της!
Ακόμα θυμάμαι με πόσο ενθουσιασμό παρακολουθήσαμε την ταινία''Φράουλες και αίμα '' (ο Ελληνικός τίτλος) ανάμεσα σε άλλες - σχετικές του είδους Monterey Pop Festival, Woodstock, Bangladesh,κ.α.- σε ενα 7ημερο σχολικό φεστιβάλ που είχε διοργανώσει το 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Λάρισας,πίσω στα μέσα της δεκαετίας του '70.
Παρόλη την ρεαλιστική ματιά του σκηνοθέτη,το στόρι του φίλμ ,δεν ξεφεύγει απο την συναισθηματική φόρτιση της αθωότητας,των παιδιών των λουλουδιών .και εκει είναι ακριβώς η διαφορά με το σήμερα....

Βέβαια βλέποντάς την ξανά απο απόσταση σήμερα , διακρίνεις εύκολα μια συγκαλυμένη αφέλεια , σημείο αναφοράς της εποχής εκείνης ,στα 60'ς ,που καμία σχέση δεν έχει με την σκληρή σημερινή εποχή των κοινωνιών και τις εξεγέρσεις των νέων!
Ειλικρινά σκέφτομαι πόσο είναι και σήμερα στο πνεύμα της εποχής ,παρόλο που η ιστορία της ταινίας αναφέρεται στη ζωή ενός φοιτητή που στην αρχή ήταν αδιάφορος για την πολιτική και τα ενδιαφέροντά του ήταν οι γυναίκες και η καλοπέραση και σταδιακά μπήκε για τα καλά στις πολιτικές ζυμώσεις και συγκρούσεις με το κατεστημένο της εποχής και βίωσε σε όλο της το μεγαλείο την ωμή αστυνομική βία ενάντια σε ειρηνικούς διαδηλωτές .

Ο τίτλος της ταινίας και του βιβλίου λέγεται ότι προέρχεται από μια απαξιωτική δήλωση πρύτανη του Κολούμπια για την συμμετοχή των φοιτητών στις διοικητικής φύσης αποφάσεις του πανεπιστημίου, οι οποίοι, όπως υποστήριξε, μπορούν να εκφέρουν μόνο ασήμαντες προσωπικές γνώμες όπως αν τους αρέσει ή όχι η γεύση της φράουλας!

Η ταινία έχει σαν βάση τα πραγματικά γεγονότα του πανεπιστημίου του Kent , στην California του 68,που προηγήθηκαν , των γεγονότων στο Berkley και του Ohio (σ'αυτά τα γεγονότα αναφέρεται και το κομμάτι Ohio των Crosby Stills Nash & Young).

Πολλά κομάτια απο την ταινία - ιδιαίτερα αυτά του συνθετη της ταινίας, του Ian Freebairn-Smith - αξιοποιηθηκαν κατα κόρρον στην δεκαετία του '70 , στην Ελλάδα,σε ντοκυμαντερ της εποχής αλλα και σε σειρες στην τηλεόραση,

οπως : '' Ο Παράξενος Ταξιδιωτης '' με πολλούς πρωταγωνιστές του θεάτρου της εποχής εκείνης όπως Αλέξης Δαμιανός, Αλέκος Αλεξανδράκης κλπ..
Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία....

(συμπληρωματική πηγή απο το Eco-Cinema)

Διαβάστε περισσότερα στη wikipedia

This film is based on the James Simon Kunen book about student unrest on the Columbia University campus. Simon (Bruce Davison) joins the campus protest movement to socialize with the various hippie girls. When a violent police assault breaks up the protest, Simon's thoughts quickly turn from female infatuation to more important social causes. He becomes active in protests against the Vietnam War, police brutality, student's rights and the draft. He is branded a Communist and becomes part of the great worldwide social revolution of his times. Music from Crosby, Stills, Nash & Young, Buffy Sainte-Marie, Thunderclap Newman, Richard Strauss and John Lennon accurately reflect the turbulent times in which the film was released. Bud Cort, James Coco, and Kim Darby star in this uneven political drama. ~ Dan Pavlides, All Movie Guide

The title comes from a statement made by Herbert Deane, a Columbia administrator, who deprecated student opinions about university administrative decisions as having no more importance than if the students had said they liked the taste of strawberries .

Deane frequently said that he had been misquoted on the matter. In a 1988 interview with campus radio station WKCR, he insisted that student opinions about university policy did matter to him, but that if they were offered without reasoned explanations, then they meant no more to him than if a majority of students liked strawberries.
Kunen himself has said that the book's title owed just as much to the psychedelic name of the rock group the Strawberry Alarm Clock as to Deane's statement

From Wikipedia, the free encyclopedia
~~~~~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~~~

The Strawberry Statement Trailer

Various Artists: Strawberry Statement OST
Original Release Date: 1970

1 The Circle Game - Buffy Sainte-Marie

2 Market Basket (Theme From The Strawberry Statement) - Ian Freebairn-Smith & The MGM Studio Orchestra

3 Down by the River - Neil Young

4 Long Time Gone - Crosby, Stills and Nash

5 Cyclatron (Theme from The Strawberry Statement) - Ian Freebairn-Smith & The MGM Studio Orchestra

6 Something in the Air - Thunderclap Newman

7 Also Sprach Zarathustra (Thus Spake Zarathustra) - Karl Bohm Conducting The Berlin Philharmonic Orchestra

8 The Loner - Neil Young

9 Coit Tower (Theme from The Strawberry Statement) - Ian Freebairn & The MGM Studio Orchestra

10 Fishin' Blues - Red Mountain Jug Band

11 Concerto in D Minor - Ian Freebairn & The MGM Studio Orchestra

12 Helpless - Crosby, Stills, Nash and Young

13 Pocket Band (Theme from The Strawberry Statement) - Ian Freebairn-Smith & The MGM Studio Orchestra

14 Give Peace a Chance - The Cast (John Lennon)

~~~^v^~~~Give Peace A Chance
John LennonTwo, one two three four
Ev'rybody's talking about
Bagism, Shagism, Dragism, Madism, Ragism, Tagism
This-ism, that-ism, is-m, is-m, is-m.
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
C'mon
Ev'rybody's talking about Ministers,
Sinisters, Banisters and canisters
Bishops and Fishops and Rabbis and Pop eyes,
And bye bye, bye byes.
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
Let me tell you now
Ev'rybody's talking about
Revolution, evolution, masturbation,
flagellation, regulation, integrations,
meditations, United Nations,
Congratulations.
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
Ev'rybody's talking about
John and Yoko, Timmy Leary, Rosemary,
Tommy Smothers, Bobby Dylan, Tommy Cooper,
Derek Taylor, Norman Mailer,
Alan Ginsberg, Hare Krishna,
Hare, Hare Krishna
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance

"Give Peace a Chance" was recorded on 1 June 1969 in Room 1742 at the Queen Elizabeth Hotel in Montreal, Canada. The recording session was attended by dozens of journalists and various celebrities, including Timothy Leary, Joseph Schwartz, Rosemary Woodruff Leary, Petula Clark, Dick Gregory, Allen Ginsberg, Murray the K and Derek Taylor. Lennon played acoustic guitar and was joined by Tommy Smothers of the Smothers Brothers, also on acoustic guitar.

thanx allways to Lost-in-Tyme for his precious support!Enjoy!

The Film gr subs from VHS 777 Mb

ή εδώ megaupload

The Film english  1,232.72 MB
 
The Score @320kbs

Strawberry Statement (1970)1:45:30 
The Strawberry Statement is a 1970 cult film about the counterculture and student revolts of the 1960s, loosely based on the non-fiction book by James Simon Kunen about the Columbia University protests of 1968.
watch on line the film google Videos

tvxs.gr | Φράουλες και αίμα by tvxorissinora

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Sonny Rollins - Alfie (1965 Original Music From The Score)

The soundtrack to the Michael Caine film, but definitely a jazz record!

What’s it all about, Alfie? It’s all about the original soundtrack to the film classic Alfie and its jazz score, penned by legendary tenor player - and, in this case, composer - Sonny Rollins. It's no wonder that every tune leaves you humming. The album—arranged and conducted by Oliver Nelson—features Rollins and an all-star cast, including notable sidemen such as Kenny Burrell, Jimmy Cleveland, J.J. Johnson and Roger Kellaway.

The films begins with Alfie Elkins (Caine) ending a relationship with a married woman and getting another of his affairs pregnant. The film then follows his life for an unspecified time, documenting events that lead to the character's emotional growth starting with the birth of his child.
Watching his child grow brings out a more caring side of Alfie, including his having a health check in case of hereditary diseases, but his inability to commit to the child's mother leads to her marrying a bus conductor. The health check reveals Alfie has shadows on his lungs. This combined with being banned from seeing his son leads him to have a small breakdown.
Alfie then spends some time in a convalescence home. Here he meets Harry, who confronts him about his delusion that he is doing no harm, and Harry's wife, who after recovering from he gets pregnant in a one-night stand. The subsequent abortion is a turning point for the character and the only time other than his passing out/breakdown where he exhibits real emotion - breaking down in tears at the sight of the aborted foetus.
At the film's climax, Alfie decides to change his non-committal ways and settle down. He chooses Ruby (Shelly Winters) a voluptuous and promiscuous American he met while working taking holiday photos. Unfortunately the day he chooses to suggest this to Ruby, he finds a younger man in her bed, leaving him disheartened at the film's end and wondering “What's it all about? You know what I mean”.

A beautiful soundtrack to the dark British comedy of the same name -- starring a young Michael Caine! You might expect it to be a bit schmaltzy, but it's pure jazz all the way through, and features strong inside playing by Rollins over lively orchestrations by Oliver Nelson -- filled with moody colors, great changes, and a vibrant sense of energy that's far deeper than the actual film!

The group includes

Phil Woods, Kenny Burrell, and J.J. Johnson, and they swing hard on all tracks.

Titles include the 10 minute workout of "Alfie's Theme", plus a shorter "Differently" version" -- plus "On Impulse", "Transition Theme", and "He's Younger Than You". Nice stuff throughout, and much more of a jazz album than a soundtrack! (Later MCA pressing, but with a reproduction of the orange & black label, and a liner note insert in a non-gatefold sleeve.)

see about the film here & here

http://www.sonnyrollins.com/

get it here enjoy

Eleni Karaindrou -Trilogy I - The Weeping Meadow (Τριλογία Ι - Το Λιβάδι που Δακρύζει) ECM New Series 18852002

To λιβάδι που δακρύζει - Τhe Weeping Meadow«…Η μουσική της Ελένης Καραΐνδρου για τις ταινίες του Αγγελόπουλου είναι έτσι: παράπονο και προσευχή, πόνος και ελπίδα…Η μουσική για τον κινηματογράφο είναι πλούσια από ισχυρούς και αξιομνημόνευτους δεσμούς: ο Χέρμαν για τον Χίτσκοκ, ο Μορρικόνε για τον Σέρτζιο Λεόνε, ο Μπάρρυ για τις ταινίες του πράκτορα 007. Εδώ ακόμη περισσότερο, με τη διαφορά ότι δεν βρισκόμαστε στον τομέα της θεαματικής τέχνης και του «glamorous», αλλά σε ένα χώρο ευλάβειας, όπου οι εικόνες έχουν βάθος και πληρότητα και η μουσική επένδυση της ταινίας εκφράζει ένα αυστηρό βάδισμα, μια ταπεινότητα, μια βραδύτητα που είναι τόσο μακριά από την ταχύτητα των ημερών μας. Δεν είναι μουσική που καθηλώνει με πίεση στο άκουσμά της. Αντιθέτως, πρέπει να την αναζητήσουμε στο μυστηριώδες και απόμακρο λυκόφως, με διάθεση να συλλάβουμε τις λεπτές αποχρώσεις που δημιουργούν τα έγχορδα, το ακορντεόν, πιάνο και λίγα, διάσπαρτα όργανα …Μακρόσυρτες, υπνωτιστικές καντέντσες, φράσεις που δεν ολοκληρώνονται και παραμένουν αιωρούμενες…».

Riccardo Bertoncelli, CARNET (LA REPUBLICA), 11/05/04

«…Η ποιητικότητα μιας μετα-μουσικής προσδίδει σ’ αυτό το ηχητικό ντοκουμέντο μοναδικότητα και ριζοσπαστισμό. Πρόκειται για παγκόσμια μουσική με ελληνικό συναίσθημα που διαχέεται στον κόσμο…»

Hans-Klaus Jungheinrich, FRANKFURTER RUNDSCHAU, 29/4/2004

«…μια μουσική γεμάτη πάθος, μερικές φορές μελαγχολική, με βασανιστικά σημεία, με αυτόνομη αφηγηματική ανάπτυξη. Είναι μια μουσική καλλιεργημένη, με έντονη συναισθηματική προσέγγιση. «Έντεχνη» και «λαϊκή» ταυτόχρονα».

Roberto Valentino, SUONI E VISIONI, Τεύχος Ιουλίου/Αυγούστου 2004

«…Η Καραΐνδρου, εντυπωσιάζει με την ευαισθησία της με την οποία εκφράζει και συνοδεύει την ελεγειακή ποιητικότητα και τη μαγική έλξη της ταινίας, αποτελώντας έτσι αναπόσπαστο μέρος της».

JAZZ N’ MORE (Ελβετία) Μάρτιος/Ιούνιος 2004

«…Η μουσική της Καραΐνδρου ονειρεμένα όμορφη, δημιουργεί τις δικές της, ξεχωριστές εικόνες…»

Görg Schwerzmann, Sabine Eva Wirtwer, BOLERO (Ελβετία), Mάιος 2004

«Το soundtrack, άριστα πετυχημένο, βασίζεται στην επεξεργασία ενός μελωδικού πυρήνα που συνεχώς επιστρέφει. Αυτή είναι η αξία της ίδιας της μουσικής, που είναι αποτέλεσμα μιας λεπτής επεξεργασίας παραλλαγών στην ενορχήστρωση. Νοσταλγικές, μελαγχολικές και δεητικές μελωδίες, κατακτούν τον ακροατή που δεν επιθυμεί να κλειστεί μέσα σε έναν πύργο για να προστατευτεί από τα συναισθήματα και το "τραγούδι". Με αυτό τον τρόπο, αυτές οι μελωδίες που "τραγουδιούνται" από βιολοντσέλο, ακορντεόν, ορχήστρα έγχορδων, άρπα, γαλλικό κόρνο, γίνονται ακαταμάχητες…»[Aνώτατη κατάταξη: άριστο]

Mario Gamba, ALIAS (Εβδομαδιαίο Ένθετο της εφημερίδας IL MANIFESTO) 26/6/04

Ελενη Καραινδρου : δες σχετικο αφιερωμα στον Ηριδανο

Ελενη Καραινδρου : See Photographs

πληροφοριες για τον θ.Αγγελοπουλο εδω

http://www.theoangelopoulos.com/

Eleni_Karaindrou_-_2004_Trilogia_I_-_The_weeping_meadow.part1.rar

Eleni_Karaindrou_-_2004_Trilogia_I_-_The_weeping_meadow.part2.rar
(15.5.2010)Links Remove By The Blogger/DMCA

Ennio Moricone - Cinema Paradiso A Film By Giuseppe Tornatore(O.S.T.1988)

«Με Όσκαρ ξένης ταινίας και ειδικό βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών, το φιλμ του Τζουζέπε Τορνατόρε “μιλάει” για τη μαγεία του κινηματογράφου στη ζωή μας. Ένας διάσημος σκηνοθέτης επιστρέφει στη Σικελία, στο χωριό όπου γεννήθηκε, ύστερα από 30 χρόνια. Αναπολεί την παιδική του ηλικία στο “Σινεμά ο Παράδεισος”, όπου ο Αλφρέντο, ο μηχανικός προβολής, του μετέδωσε την αγάπη του για τον κινηματογράφο.»

Few viewers are able to resist the charms of Cinema Paradiso, the coming-of-age tale that captured the Academy Award for Best Foreign Film in 1989. Celebrated composer Ennio Morricone's score captures the gentle-natured, nostalgic feel of the film masterfully. From the graceful title theme (which is revisited within most of the compositions) to the wistful "Visit to the Cinema" to the majestic "From American Sex Appeal to the First Fellini Film," Morricone manages to set the mood perfectly and unobtrusively. The orchestral score complements while it adds depth and subtle color to every scene. Andrea Morricone contributes the lovely "Love Theme," a sweeping piece of music incorporating flute and summarizing the entire proceedings. The soundtrack to Cinema Paradiso is another exceptional work from Morricone and the perfect souvenir to the film. — Tom Demalon

Cinema_Paradiso_-_Ennio_Moricone_1988.rar

Cold Mountain - The Soundtrack (2003)

The Cold Mountain soundtrack shares producers (T Bone Burnett) with the soundtrack for O Brother Where Art Thou, a largely old-time and folk album with limited radio play that still enjoyed commercial success, and garnered a Grammy. As a result, comparisons were drawn between the two albums. The Cold Mountain soundtrack, however, also employs many folk and blues elements. It features songs written by Jack White of The White Stripes (who also appeared in the film in the role of Georgia), Elvis Costello, and Sting. Costello and Sting's contributions, "The Scarlet Tide" and "You Will Be My Ain True Love", were both nominated for the Academy Award for Best Original Song and featured vocals by Bluegrass singer Alison Krauss. Gabriel Yared's Oscar-nominated score is represented by four tracks amounting to approximately fifteen minutes of music.

Petersburg Crater Union Trench

Η υπόθεση της ταινίας είναι λίγο πολύ γνωστή. Η Ada Monroe (Kidman), μια γυναίκα με καλή ανατροφή φτάνει μαζί με τον πατέρα της (Sutherland) στην μικρή πόλη Cold Mountain. Εκεί γνωρίζει τον Inman (Law), έναν απλό εργάτη αλλά η γνωριμία τους διακόπτεται από τον εμφύλιο πόλεμο, μιας που ο Inman αναγκάζεται να καταταχθεί. Μετά από 3 χρόνια στο μέτωπο ο Inman, αηδιασμένος αποφασίζει να λιποτακτήσει και να επιστρέψει στην Ada, η οποία στο μεταξύ έχει χάσει τον πατέρα της και έχει βρει στήριγμα στην εργατική χωριατοπούλα Ruby (Zellweger).

Petersburg Seige

The poster

Ο Minghella ξεκινάει την ταινία θορυβωδώς, με κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν η Omaha Beach του Αμερικάνικου εμφυλίου, μια μάχη - φεστιβάλ ωμότητας, που από την πρώτη στιγμή βάζει τις βάσεις για την εξέλιξη του χαρακτήρα και τις επιλογές του Inman.

Petersburg Crater Explosion Waud

Μετά την λιποταξία του Inman παρακολουθούμε παράλληλα το ταξίδι του προς το Cold Mountain και τον αγώνα της Ada να αντεπεξέλθει σε μια ζωή την οποία δεν έχει μάθει. Κάπου εδώ, σε μια ατελείωτη σειρά επεισοδίων εντοπίζεται και το σοβαρότερο πρόβλημα του φιλμ, το οποίο πάσχει από έλλειψη συνοχής, μιας που η εντύπωση ότι βλέπουμε ένα απλό κολάζ από σκετσάκια είναι έντονη, μιας που η φόρμουλα είναι «Ο-Inman-πάει εκεί-συναντά-αυτόν» και πάλι απ την αρχή. Αποπροσανατολιστικό από μια άποψη μπορεί να θεωρηθεί και το (εξαιρετικό) καστ, με πολλούς ηθοποιούς που είναι ειδικευμένοι σε δεύτερους ρόλους (Winstone, Ribisi, Baker, Gleeson, Philip Seymour Hoffman), που αν μη τι άλλο δε χάνουν την ευκαιρία να τραβούν την προσοχή επάνω τους με πολύ καλές ερμηνείες. Ιδιαίτερα καλός στο ρόλο του αδίστακτου Teague (που εποφθαλμιά την ακίνητη περιουσία της Ada - ένα είδος μνηστήρα, μια που το όλο ταξίδι του Inman «μυρίζει» Οδύσσεια) ο Winstone, ενώ ξεχωρίζουν στους μικρούς τους ρόλους οι Hoffman και Natalie Portman. Όσο για τους πρωταγωνιστές, οι οποίοι έχουν προετοιμαστεί καλά για τους ρόλους τους (συμπεριλαμβανομένης και της - ενοχλητικής - προφοράς), ο Law εκφράζει τον Inman σε κάθε του κίνηση και έκφραση, ενώ η Zellweger ερμηνεύει σχεδόν υπερβολικά την υπερ-ενεργητική Ruby. Η λαμπερή Kidman αρκείται σε έναν άχρωμο όσο και κοινότυπο ρόλο, αυτόν της ευάλωτης γυναίκας την οποία αλλάζει η σκληρότητα της ζωής, ο οποίος δεν της αφήνει και πολλά περιθώρια για Οσκαρική ερμηνεία.(http://www.cine.gr/film.asp?id=704124&page=4 )

Petersburg VA 1865

Cold_Mountain__2003__Soundtrack___256kb_.part1.rar

Cold_Mountain__2003__Soundtrack___256kb_.part2.rar

Lost In Translation - A Film By Sofia Coppola (The Soundtrack 2003)

Χαμενος στην ασυνεννοησια ενος πολιτισμου ,τον οποιο δεν μπορει (και δεν θελει να καταλαβει),μελαγχολικος & κυνικος movie star που βρισκεται στο Tokyo για το ευκολο χρημα της διαφημισης,την ωρα που, οπως παραδεχεται και ο ιδιος,'θα πρεπε να ειναι στην Νεα Υορκη και να παιζει θεατρο'.

Η απαθεια ενος ζωντανου - νεκρου, χαραγμενη μονιμως στο προσωπο του...

Οσο παραιτημενος απο τη ζωη δειχνει ο bob ,

τοσο διψασμενη για ζωη φαινεται να ειναι η charlot...

μια συναντηση ,αφετηρια για μια ασυνηθιστη σχεση, σχεση ελικρινειας...

Ηχητικα Τοπια ,Πολυχρωμα Μοναχικα - ενα Στομα γεματο Ανεκπληρωτες Επιθυμιες

και ματια που χασκουν στο κενο - φερνουν στο νου 'κεινο το Μαγικο Οχημα του Vinnie Reigly των μοναδικων DURUTTI COLUMN των αρχων του '80.

Lost_In_Translation__2003__Soundtrack.rar