«In Free Fall: a Tribute to Costas Yianoulopoulos» .the universality of jazz τριπλό CD από την εταιρεία Libra, αφιερωμένο στον K. Γιαννουλόπουλο

«In Free Fall: a Tribute to Costas Yianoulopoulos» .the universality of jazz.

 τριπλό CD από την εταιρεία Libra, αφιερωμένο στον K. Γιαννουλόπουλο

http://www.libramusic.gr/

"Think possitive"
.. Δεν Επιλεγω δηλαδη.. ποτέ δισκους οι οποιοι μου δημιουργουν Αρνητικα Συναισθηματα (απο συνεντευξη του)

Η γνωστή φωνή ακούγεται: "Τα πρωινά όλου του κόσμου. Μια εκπομπή του Κώστα Γιαννουλόπουλου. Ένα ταξίδι στο διαφορετικό ήχο της μέρας". Η εκπομπή άρχισε. Το 'IN FREE FALL' είναι απλά μία ακόμη εκπομπή του Κώστα. Η LIBRA MUSIC αφιερώνει αυτή την παραγωγή της στον Κώστα Γιαννουλόπουλο, εκτιμώντας το σημαντικό έργο που προσέφερε στη μουσική. Οι κυριότεροι σταθμοί της πορείας του παρουσιάζονται στο βιβλίο που συνοδεύει το άλμπουμ και πλούσιο φωτογραφικό υλικό σκιαγραφεί το πορτρέτο του. Το μουσικό τοπίο του αφιερώματος είναι ευρύ: κλασική, σύγχρονη, jazz, fusion, ethnic και world μουσική. Μουσικοί και μουσικές του κόσμου δημιουργούν ένα πολύμορφο τοπίο συνεύρεσης και αποδεικνύουν αυτό που ο Γιαννουλόπουλος πάντα υποστήριζε, πως στη μουσική δεν μπορούν να τεθούν ταμπέλες και όρια.  (η συνέχεια εδώ)

Between - Dharana (1974 Germany Kraut Psych.Indian Cosmic Ambient) Blows Your Mind!!!

In 1970, Peter Michael Hamel founded BETWEEN, an international band specialised in improvisational / « ethnic » rock music. The name Between comes from the fact that Hamel's music is originaly "in-between", always making a combination between "popular music" and "serious music". The classical musician Robert Eliscu (born American), responsible of oboe parts in POPOL VUH can be considered as the major member of the musical tribe next to Peter Michael Hamel. With a small community of six members, BETWEEN recorded its first album “Einstieg” in 1971. It directly announces the musical orientation to come, timeless ethnic rock compositions, mixing together several acoustic instruments (bongo, flute…) to folk and jazz. “And the waters openened” recorded in 1973 carries on improvisations and acoustic exploration, played in a rather “spacey” rock atmosphere, sometimes closed to krautrock, weird flavour. “Dharana” (1974) is seen as a classic album and marks a new step in the launch of “world” music. It contains long epic, acoustic pieces with a few minimalist, oriental accents. “Hesse Between Music” (1975) is a concept album, always improvised, featuring Indian scales and recitation. During and after BETWEEN’s career, the front man Peter Michael Hamel has developed the possibilities of spiritual effects of music on mind thanks to a great variety of solo albums in search of East meets West.

http://www.progarchives.com/

BETWEEN
Personnel:
PETER-MICHAEL HAMEL kb
ROBERT ELISCU oboe, flt
ROBERTO DETREE g, b
COTCH BLACK perc
(JAMES GALWAY flt) A
(ULRICH STRANZ vla) A
CHARLES CAMPBELL perc B

ALBUMS (up to '76):

(A)"Einstieg" (Wergo SM 1001) 1971
(B)"And The Waters Opened" (Vertigo 6360 612) 1973
(B)"Dharana" (Vertigo 6360 619) 1974
(B)"Hesse Between Music" (Electrola 1C 062-29546) 1975
"CONTEMPLATION"(WERGO LABEL SM-1012) RELEASED IN 1977

PETER-MICHAEL HAMEL

Between has to be one of the most international bands of all times! The six members that recorded the debut album Einstieg (1971) came from four different nations. The group were formed in 1970 on the initiative of Peter-Michael Hamel as Between The Chairs, but as this expression has different meanings in German and English, the name was soon shortened to Between. Hamel had studied composition since 1967 and wanted to create a new musical genre (an ambitious man!), between (pun!) all the existing ones. The other German of the band, Ulrich Stranz, had a similar academic background. The American Robert Eliscu came to Germany in the late sixties to play with the Munich and Berlin philharmonic orchestras. Another American citizen, Cotch Black, played tablas and percussion. Roberto Detree was an Argentinean and had played Spanish guitar in classical folk music ensembles in his homeland. He also built musical instruments.
James Galway joined briefly as sixth member before the recording of Einstieg, (released October 1971 on the Wergo label) he was a critically acclaimed musician well known for his classical music recordings. The album included several short tracks, recorded at the Staatliche Musik-hochschule in Munich, plus a 9 1/2 minute avant-garde piece, "Space Ship", recorded in Berlin. Between demonstrated their ability to play different styles (jazz, folk and avant-garde), but did not manage to merge these styles. Most successful was Eliscu's "Katakomben" and Hamel's "Triumphzug Kaiser Maximillian". Those tracks had a dramatic atmosphere with wordless vocals, bongo rhythms, oboe, flute and organ. Also interesting were the tracks grounded on Detree's roots in South-American folk music. The more free-form numbers "Memories" and "Flight Of Ideas" were uninspired improvisations with an ethnic touch, a direction already explored to full effect by Limbus 3 and 4.
Galway and Stranz, both of whom had kept a very low profile on the album, left to concentrate on classical music in 1972. This left more room for Hamel and Eliscu to develop longer tracks and more meditative music. Hamel released his first solo album in 1972 and guested on the first Agitation Free album. Eliscu guested on several Popol Vuh albums.
The second Between album And The Waters Opened (1973) included six tracks. This only had acoustic instruments and included a new member: Charles Campbell. On the whole, it was a better and more homogeneous merging of styles than their first album. It was Between's only release on the legendary "swirl" Vertigo label (the next one had the "spaceship" artwork!). The front cover artwork was quite remarkable: a drawing of a gigantic splash of colours - illustrating the event when the waters opened. Dharana from 1974 was a kind of world music symphony recorded with the aid of the SWF orchestra. This work was based more on improvisation than composition, particularly the 20 minute long title track. Also worth mentioning is Eliscu's beautiful 11 minute piece "Joy... Sadness... Joy". The same year Between also made music to poems by the actor Gerd Westphal Hesse. This resulted in Hesse Between Music, released January 1975. Besides Hesse, who recited his own poems, several guests also appeared on the album, like Al Gromer (sitar, who also recorded with Popol Vuh and Amon Duul II) and Tom van der Geld (vibraphone). Hamel has recorded several solo albums, some containing music reminiscent of Between, but generally more experimental and minimalistic. Eliscu has mostly concentrated on classical music. Between are best remembered for their albums in the period 1973-1975. Their strength was in their more extended tracks, which gave these talented musicians time to express their ideas through the improvisations.

COSMIC DREAMS AT PLAY

This one , is for all of you (Cosmic Jokers of the Universe)

and especially to a Friend... Mr.Gkapageridis

Enjoy & Leave Your Mind Free!

Between_-_1974_Dharana.rar

Mike Oldfield - Ommadawn (Virgin Records 1975)

The word ommadawn appears to be related to the Irish word amadán meaning or "idiot" or "fool". This interpretation is consistent with Clodagh Simmons pre-translation english lyrics of the gaelic chant at the end of the first movement:Daddy's in bed, The cats drinking milk, I'm an idiot, And I'm laughing

mike oldfield

Mike Oldfield: harp, electric, acoustic, classical and twelve-string guitars, acoustic and electric basses, mandolin, bodhran, bazouki, banjo, spinet, grand piano, electric organs, synthesizers, glockenspiel, assorted percussion. Not listed but believed to be there...Eeectric lap steel guitarPaddy Moloney: uillean pipes.Herbie: northumbrian bagpipes.Leslie Penning: recorders.Terry Oldfield: pan pipes.Pierre Moerlen: timpani.David Strange: cello.Don Blakeson: trumpet:William Murray: percussion.Julian Bahula, Ernest Mothle, Lucky Ranku, Eddie Tatne (Jabula): African drums.Clodagh Simonds, Bridget St John, Sally Oldfield, The Penrhos Kids (Jason, Abigail, Ivan and Briony Griffiths): vocals.The Hereford City Band conducted by Leslie Penning.
Produced and Engineered by Mike OldfieldRecorded at The Beacon January - September 1975 African drums recorded at The Manor.

the official site

Ommadawn

g r o u n d a n d s k y - Review

Track listing
"Ommadawn part one" – 19:23
"Ommadawn part two" – 13:54
"On Horseback" (not actually titled on album) – 3:23

mike_oldfield__1975__ommadawn.rar

Narada Collection Series : A Childhood Remembered : A Musical Tribute To The Wonder Of Childhood (1991 New Age)

A Childhood remembered a musical tribute to the wonder of childhood.

Twelve Narada artists were commissioned to compose pieces inspired by favorite works of children's literature, each colorfully illustrated in storybook fashion in the CD booklet.

Track Listing:

1. Kostia And David Arkenstone - The Cello's Song 7:08

2. Ralf Illenberger - The Tree In The Storm 4:20

3. Kostia - Maria Morevna 5:17

4. David Lanz & Paul Speer - The Dragon's Daughter 4:41

5. Carol Nethen - Flight Of The Wild Swans 5:35

6. Trapezoid - Hawk 4:27

7. Eric Tingstad & Nancy Rumbel - Crow And Weasel 6:21

8. David Arkenstone - The North Wind 6:43

9. Martin Kolbe - Hiawatha's Song 5:36

10. Richard Souther - ...Said The Emperor 3:29

11. Alasdair Fraser - First Flight 4:21

12. Wayne Gratz - The Green Room 4:22

See For Catalog : Narada Records

By Travis Briggs (Boulder, CO USA)
I have found this wonderful collection of music endlessly inspiring, and have listened to it periodically since its release in '91! Generally I find "pure" New Age music (as I would define this CD) useful only as soothing background music. Never before have I been so immersed in a musical collection that originated from the New Age genre. Additionally, this collection truly does recreate the wonder and amazement often times associated with childhood.

While listening, I commonly find myself traveling through green orchards, endless golden meadows, and majestic mountain peaks, spiraling endlessly into the heavens. Highly recommended, even for those generally uninspired by New Age!

Album Review More Info

A_Childhood_Remembered-A_Musical_Tribute_To_The_Wonder_Of_Childhood__Narada_Collector_s_Series__P_C1

The Cinematic Orchestra - Ma Fleur (UK2007)

 

Ας κανουμε μια υποθεση:
πως ο τιτλος, αυτου εδω του ημερολογιου καταστρωματος,
και ακομα περισοτερο ο υποτιτλος
....μας αντιπροσωπευει απολυτα,
τοτε ,
αυτη η παρεα μουσικων
ντυνουν και ραβουν
εξαισια το soundtrack
του δικου μας χειμωνα

τον εσωτερο ηχο .. μεσα μας

The Cinematic Orchestra - Child Song Dir.Mox  on Vimeo.

συναισθήματα με ελεγχόμενη λογική , παράξενη , λάγνα μουσική μαγεία

που σε παίρνει μαζί της...

μεσα απο τους ηχους της πολης ,

μετα απο το traffic στους δρομους,

close-up σε προσωπα

χαμηλα λαμπερα φωτα.

φευγατες ματιες,

γεματες ..ενταση - γαληνη,

εξιλεωση.

τελια.

..σκιες του μπλε , σε βυθίζουν σε ατμόσφαιρα μυστηριου , που υφαινουν νωχελικα σπανια αρωματα, με το νου να Φευγει..και το μυαλό να αρχίζει παράξενα παιχνίδια, φτιάχνοντας ιστορίες..ετσι οπως ο καθενας απο εμας τις νιωθει,

ιεροτελεστια,μελαγχολικό, με παραπάνω από κάθε φορά, downtempo pop & jazz διαθεση ,

..και το καλυτερο για το τελος :Η Fontella Bass ειναι μαζι τους και δινει ρεστα, μεταφεροντας μας στο αυριο - θυμιζοντας αλλες εποχες ..(Art Ensemple Of Chicago)

κινηματογραφική μουσική;

Νιώθετε τη διάθεση να κλείσετε τα μάτια και να σκηνοθετήσετε τις δικές σας εικόνες?

...τοτε αυτο το αλμπουμ γραφτηκε για εσας!!
.. μiα μοναδική οπτικοακουστική ελεγεία.

Οι Cinematic Orchestra δεν θεωρούνται τυχαία από τα γνωστότερα ονόματα της περίφημης Ninja Tune, οι οποίοι, συνδυάζουν τις τζαζ καταβολές τους με στοιχεία από τη σύγχρονη ηλεκτρονική σκηνή.
Η μουσικη τους απευθύνεται τόσο στους φίλους της μουσικής, όσο και του κινηματογράφου αλλά και όλους εκείνους που νοσταλγούν τις ασπρόμαυρες στιγμές της τζαζ μουσικής. Τα μέλη της Cinematic Orchestra έχουν εμφανιστεί σε μέρη όπως το Jazz Cafe, το Jazz Bop και το Ronnie Scott’s, έχουν παίξει σαν support group στη μεγάλη συναυλία του Τζον ΜακΛάφλιν στο Σέντραλ Παρκ, ενώ συμμετείχαν και σε διάφορα φεστιβάλ, από τη γενέτειρα τους τη Βρετανία μέχρι την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, την Ελβετία... Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που αποφάσισαν να τιμήσουν για πρώτη φορά και την Ελλαδα μας.
H oρχήστρα σχηματίστηκε το 1999 από τον Jason Swinscoe, ο οποίος, εκείνη την εποχή ήταν υπεύθυνος για τις εξαγωγές της Ninja Tune, μίας από τις πιο γνωστές ανεξάρτητες εταιρείες της Αγγλίας. Εφτιαξε την μπάντα από την αγάπη του για τους μπασίστες της τζαζ και τα σάουντρακ.

(μικρες ωρες ,κοκινο κρασι ,τσιγαρα στριφτα - Εμπνευσμενο,με αφορμη σχετικο αρθρο στην Καθημερινη)

Biography
by Heather Phares
The brilliantly named Cinematic Orchestra is led by composer/programmer/multi-instrumentalist Jason Swinscoe, who formed his first group, Crabladder, in 1990 as an art student at Cardiff College. Crabladder's fusion of jazz and hardcore punk elements with experimental rhythms inspired Swinscoe to further explore the possibilities of sampling, and by the time of the group's demise in the mid-'90s, he was DJing at various clubs and pirate radio stations in the U.K.The music he recorded on his own at the time melded '60s and '70s jazz, orchestral soundtracks, rhythm loops, and live instrumentation into genre-defying compositions, as reflected on his contribution to Ninja Tune's 1997 Ninja Cuts 3 collection and his remixes of Ryuichi Sakamoto and Coldcut tracks.

The Cinematic Orchestra built on this musical blueprint, letting a group of live musicians improvise over sampled percussion or basslines. The Orchestra included saxophonist/pianist Tom Chant, bassist Phil France, and drummer Daniel Howard, who also recorded the Channel One Suite and Diabolus EPs for Ninja Tune with Swinscoe. The project's full-length debut, Motion, arrived in 1999 to great acclaim, which culminated in the Cinematic Orchestra's performance at the Directors' Guild Lifetime Achievement Award Ceremony for Stanley Kubrick later that year in London. After the collection Remixes 1998-2000, their second album, Every Day, followed in 2002, with vocal features for Fontella Bass and Roots Manuva. Man with a Movie Camera, a 2003 release on CD and DVD, offered a 1999 film score Cinematic Orchestra had provided for the reairing of a 1929 Soviet documentary, while four years later Ma Fleur was released.

Album Review
by John Bush
For the true follow-up to 2002's Every Day — since 2003's Man with a Movie Camera soundtrack had actually been recorded four years earlier — J. Swinscoe & co.'s Cinematic Orchestra produced another soundtrack, this one virtually invisible. Not long after Every Day's release, Swinscoe began writing music for another Cinematic LP, but in another direction from where he'd gone previously. This was a series of quiet, contemplative instrumentals, with Rhodes keyboards and reedy clarinets, simply begging for a narrative (call them orchestrations for cinema). With scripts for each supplied by a friend — each track got its own story, together comprising different scenes from a single life — and a series of unpeopled photographs supplied by Maya Hayuk, Cinematic Orchestra had the narrative they needed for their invisible soundtrack. (Added vocals from Fontella Bass, Lou Rhodes, and Patrick Watson represent the same person at different ages.) The results form an intensely affecting record, but one whose monochromatic format unfortunately serves no large purpose; when every song attempts to become a mini-masterpiece of melodrama, patience grows thin. Swinscoe tells us that he wanted to record an album where "leaving the spaces as empty as possible was paramount," but he can hardly complain if we choose to leave him the space to himself. [A U.K. version of the album was also released.

http://www.cinematicorchestra.com/

Fontella Bass, VocalsTom Chant ,Clarinet (Bass), Saxophone
Luke Flowers, Drums
Phil France, Double Bass, String Arrangements, Assistant
Patrick Watson, Piano, Vocals
Jote Osahn, Strings
Stella Page, Strings, String Arrangements
J Swinscoe, Producer, Engineer, Mixing
Steve Hodge, Engineer, Mixing

"the unofficial fan-site"

more info

Αν η πενα του ποιητη αποτυπωνει στο χαρτι : λεξεις και φρασεις, σχηματιζοντας εικονες, τοτε φανταζομαι πως τουτο εδω το εργο των Cinematic Orchestra ,θα ηταν το αποτελεσμα!

ακατεργαστο διαμαντι, ambient - Jazz διαθεσης

σερβιρισμενο σε κράμα αναμνήσεων του αυριο ... ανατροπες σε πολυμορφα ηχητικα τοπια της Φαντασιας ...

απολαυσε το!

  

The Cinematic Orchestra - Familiar Ground Dir.Mox from MOX MORKA on Vimeo.

Eleni Karaindrou -Trilogy I - The Weeping Meadow (Τριλογία Ι - Το Λιβάδι που Δακρύζει) ECM New Series 18852002

To λιβάδι που δακρύζει - Τhe Weeping Meadow«…Η μουσική της Ελένης Καραΐνδρου για τις ταινίες του Αγγελόπουλου είναι έτσι: παράπονο και προσευχή, πόνος και ελπίδα…Η μουσική για τον κινηματογράφο είναι πλούσια από ισχυρούς και αξιομνημόνευτους δεσμούς: ο Χέρμαν για τον Χίτσκοκ, ο Μορρικόνε για τον Σέρτζιο Λεόνε, ο Μπάρρυ για τις ταινίες του πράκτορα 007. Εδώ ακόμη περισσότερο, με τη διαφορά ότι δεν βρισκόμαστε στον τομέα της θεαματικής τέχνης και του «glamorous», αλλά σε ένα χώρο ευλάβειας, όπου οι εικόνες έχουν βάθος και πληρότητα και η μουσική επένδυση της ταινίας εκφράζει ένα αυστηρό βάδισμα, μια ταπεινότητα, μια βραδύτητα που είναι τόσο μακριά από την ταχύτητα των ημερών μας. Δεν είναι μουσική που καθηλώνει με πίεση στο άκουσμά της. Αντιθέτως, πρέπει να την αναζητήσουμε στο μυστηριώδες και απόμακρο λυκόφως, με διάθεση να συλλάβουμε τις λεπτές αποχρώσεις που δημιουργούν τα έγχορδα, το ακορντεόν, πιάνο και λίγα, διάσπαρτα όργανα …Μακρόσυρτες, υπνωτιστικές καντέντσες, φράσεις που δεν ολοκληρώνονται και παραμένουν αιωρούμενες…».

Riccardo Bertoncelli, CARNET (LA REPUBLICA), 11/05/04

«…Η ποιητικότητα μιας μετα-μουσικής προσδίδει σ’ αυτό το ηχητικό ντοκουμέντο μοναδικότητα και ριζοσπαστισμό. Πρόκειται για παγκόσμια μουσική με ελληνικό συναίσθημα που διαχέεται στον κόσμο…»

Hans-Klaus Jungheinrich, FRANKFURTER RUNDSCHAU, 29/4/2004

«…μια μουσική γεμάτη πάθος, μερικές φορές μελαγχολική, με βασανιστικά σημεία, με αυτόνομη αφηγηματική ανάπτυξη. Είναι μια μουσική καλλιεργημένη, με έντονη συναισθηματική προσέγγιση. «Έντεχνη» και «λαϊκή» ταυτόχρονα».

Roberto Valentino, SUONI E VISIONI, Τεύχος Ιουλίου/Αυγούστου 2004

«…Η Καραΐνδρου, εντυπωσιάζει με την ευαισθησία της με την οποία εκφράζει και συνοδεύει την ελεγειακή ποιητικότητα και τη μαγική έλξη της ταινίας, αποτελώντας έτσι αναπόσπαστο μέρος της».

JAZZ N’ MORE (Ελβετία) Μάρτιος/Ιούνιος 2004

«…Η μουσική της Καραΐνδρου ονειρεμένα όμορφη, δημιουργεί τις δικές της, ξεχωριστές εικόνες…»

Görg Schwerzmann, Sabine Eva Wirtwer, BOLERO (Ελβετία), Mάιος 2004

«Το soundtrack, άριστα πετυχημένο, βασίζεται στην επεξεργασία ενός μελωδικού πυρήνα που συνεχώς επιστρέφει. Αυτή είναι η αξία της ίδιας της μουσικής, που είναι αποτέλεσμα μιας λεπτής επεξεργασίας παραλλαγών στην ενορχήστρωση. Νοσταλγικές, μελαγχολικές και δεητικές μελωδίες, κατακτούν τον ακροατή που δεν επιθυμεί να κλειστεί μέσα σε έναν πύργο για να προστατευτεί από τα συναισθήματα και το "τραγούδι". Με αυτό τον τρόπο, αυτές οι μελωδίες που "τραγουδιούνται" από βιολοντσέλο, ακορντεόν, ορχήστρα έγχορδων, άρπα, γαλλικό κόρνο, γίνονται ακαταμάχητες…»[Aνώτατη κατάταξη: άριστο]

Mario Gamba, ALIAS (Εβδομαδιαίο Ένθετο της εφημερίδας IL MANIFESTO) 26/6/04

Ελενη Καραινδρου : δες σχετικο αφιερωμα στον Ηριδανο

Ελενη Καραινδρου : See Photographs

πληροφοριες για τον θ.Αγγελοπουλο εδω

http://www.theoangelopoulos.com/

Eleni_Karaindrou_-_2004_Trilogia_I_-_The_weeping_meadow.part1.rar

Eleni_Karaindrou_-_2004_Trilogia_I_-_The_weeping_meadow.part2.rar
(15.5.2010)Links Remove By The Blogger/DMCA

Lucia Hwong - House of Sleeping Beauties (1985 Private Music)

house of sleeping beauties - all music guide review
In 1985, Lucia Hwong showed a great deal of promise on her debut album House of Sleeping Beauties, which acknowledges the composer/arranger's Asian heritage but isn't traditional Asian music. Rather, this LP finds Hwong (a Chinese-American from Los Angeles) combining Asian music (Chinese and otherwise) with new age and ambient elements. Creatively, House of Sleeping Beauties was a step forward for both Asian music and new age. It demonstrates that Asian music doesn't have to live in the past, and it is more interesting and stimulating than a lot of the new age releases that came out in the mid-'80s. Much of the new age from that period was not meant to be stimulating; the whole idea was to offer calm, soothing, peaceful music that would help listeners to unplug and chill out. But while House of Sleeping Beauties is calm and peaceful enough to attract new age audiences, it doesn't lull the listener to sleep — quite the contrary. From the extended "Tibet Suite" to "Dragon Dance" and "The Spell," this album is far from mindless. Hwong's hypnotic instrumentals are consistently intriguing; on this debut, the L.A. resident demonstrated that synthesizers could sound perfectly natural alongside traditional Asian instruments (which Hwong does not use in a traditional way). In the 1990s, new age/world fusion became increasingly common, but for 1985, House of Sleeping Beauties was quite daring and challenging — certainly by the new age standards of the mid-'80s. House of Sleeping Beauties isn't Hwong's most essential release; nonetheless, she shows a great deal of imagination on this 1985 debut.

Lucia Hwong Synthesizer, Kayagum, Pipa, Main Performer

Dora Ohrenstein Vocals

David Hwang Violin

Peter Rafelson Synthesizer

Michael Riesman Synthesizer

Masa Imamura Synthesizer

Yukio Tsuji Percussion, Hichiriki, Kayagum, Zither, Ocarina, Arranger,

Shakuhachi Zither, Arranger

Philip Glass Liner Notes

house of sleeping beauties - track listing

1 Tibet Suite: In the Dream/Journey to Lhasa/Children of Johkan Temple (19:11) 2 Virgin Dance (6:17) 3 Midnight Lullaby (2:57) 4 Dragon Dance (5:01) 5 Spell (4:47) 6 Tibet Suite: Himalayan Twilight (2:40) 7 Tibet Suite: Reflections of Lunar Light (2:17) 8 Virgin Dance (6:15) 9 Midnight Lullaby (2:58) 10 Dragon Dance (5:00) 11 Spell (4:46)

Lucia_Hwong_-_1985_House_of_sleeping_beauties.rar

Music From The World Of Osho Ten Thousand Buddhas (Music For Meditation)

(απο Ανωνυμο)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ.... ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΣΟΦΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ..(ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1990) ΑΝΟΙΞΕ ΝΕΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΟΔΟ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗΣ ΜΟΥ...ΚΑΘ'ΟΔΟΝ ΛΟΙΠΟΝ...

http://www.osho.com/

Music From The World Of Osho Ten Thousand Buddhas
Deep and wonderful music from a BuddhafieldFor the enlightened mystic Osho music was the human phenomenon that come closest to expressing the Eternal and the Beyond of our true nature, our intrisic Buddhahood. Therefore music was an integral part of the life in his ashram.
The beautiful music on this CD is taken from the improvised musical meditations that was played before and after Osho's meetings with disiples and other seekers in 1987-89. Music that reflects the depth and beyondness of Osho.

Tracks

1. Sangit Narayana

2. Dancing Buddhas

3. Om Mani Padme Hum

4. Unio Mystica

5. Sacred World

6. Light On The Path

7. The Bridge To That

8. Lovers Of Meditation

9 The Wheel Of Dharma

10. All That Is Real Will Remain

11.Living Buddha

Music for Meditation.The music has a decisive Indian flair, with germanborn Prem Joshua playing some distinct sitar. Other prominent instruments are some spacy keyboards and the beautiful fluteplaying of fine artists like Yashoo and Devakant, like Joshua artists with several profound releases in the field of meditative and healing music. So the musicianship is absolutely professionel and interesting.
Music that points to Silence and Beauty with the added bonus of being recorded in the Buddhafield of an living enlightened master.
Well suited for both meditation and relaxation or simply musical enjoyment.

Music from the World of Osho - Discography

BioGraphy:http://www.religioustolerance.org/rajneesh.htm

For More Information: http://en.wikipedia.org/wiki/Osho
On Line Books:http://www.oshoworld.com/onlinebooks/index.asp

OSHO_-_Music_from_the_world_of_Osho_-_Ten_Thousand_Buddhas_128_.part1.rar

OSHO_-_Music_from_the_world_of_Osho_-_Ten_Thousand_Buddhas_128_.part2.rar

OSHO: My Way Of Life is Not Philosophy

No philosopher has ever been able to know the truth. All the philosophers have been thinking about the truth. But thinking about the truth is an impossibility. Either you know it, or you don't.

Από Wikipedia,

 Osho, born Chandra Mohan Jain (11 December 1931 – 19 January 1990), also known as Acharya Rajneesh from the 1960s onwards, as Bhagwan Shree Rajneesh during the 1970s and 1980s and as Osho from 1989, was an Indian mystic and spiritual teacher who garnered an international following.
A professor of philosophy, he travelled throughout India in the 1960s as a public speaker. His outspoken criticism of socialism, Mahatma Gandhi and institutionalised religion made him controversial. He also advocated a more open attitude towards sexuality, a stance that earned him the sobriquet "sex guru" in the Indian and later the international press. In 1970 he settled for a while in Mumbai. He began initiating disciples (known as neo-sannyasins) and took on the role of a spiritual teacher. In his discourses, he reinterpreted writings of religious traditions, mystics and philosophers from around the world. Moving to Pune in 1974, he established an ashram that attracted increasing numbers of Westerners. The ashram offered therapies derived from the Human Potential Movement to its Western audience and made news in India and abroad, chiefly because of its permissive climate and Osho's provocative lectures. By the end of the 1970s, there were mounting tensions with the Indian government and the surrounding society.

https://www.facebook.com/osho.international

Project: "Music From The World of Osho"

If You Dont Fight With Life Music from the World of Osho.

τριπλό CD από την εταιρεία Libra, αφιερωμένο στον K. Γιαννουλόπουλο («In Free Fall: a Tribute to Costas Yianoulopoulos»).the universality of jazz

 

In Loving Memory Of Costas Yiannoulopoulos

"Think possitive"
.. Δεν Επιλεγω δηλαδη.. ποτέ δισκους οι οποιοι μου δημιουργουν Αρνητικα Συναισθηματα (απο συνεντευξη του)

αφιερωμενο εξαιρετικα ,
στην Μεγαλη - Μικρη Οικογενεια της Jazz στην Ελλαδα..

Η γνωστή φωνή ακούγεται: "Τα πρωινά όλου του κόσμου. Μια εκπομπή του Κώστα Γιαννουλόπουλου. Ένα ταξίδι στο διαφορετικό ήχο της μέρας". Η εκπομπή άρχισε. Το 'IN FREE FALL' είναι απλά μία ακόμη εκπομπή του Κώστα. Η LIBRA MUSIC αφιερώνει αυτή την παραγωγή της στον Κώστα Γιαννουλόπουλο, εκτιμώντας το σημαντικό έργο που προσέφερε στη μουσική. Οι κυριότεροι σταθμοί της πορείας του παρουσιάζονται στο βιβλίο που συνοδεύει το άλμπουμ και πλούσιο φωτογραφικό υλικό σκιαγραφεί το πορτρέτο του. Το μουσικό τοπίο του αφιερώματος είναι ευρύ: κλασική, σύγχρονη, jazz, fusion, ethnic και world μουσική. Μουσικοί και μουσικές του κόσμου δημιουργούν ένα πολύμορφο τοπίο συνεύρεσης και αποδεικνύουν αυτό που ο Γιαννουλόπουλος πάντα υποστήριζε, πως στη μουσική δεν μπορούν να τεθούν ταμπέλες και όρια.

Απο τον Αττικ,στον Γαννη Σπαρτακο,στοΓιωργο Μουζακη,στον Μανωλη Μικελη, στον Τιτο Καλλιρη, Στον Μιμη Πλεσσα, και απο εκει , στον Γερασιμο Λαβρανο, στον Γιωργο Μπαρακο με το θρυλικο Jazz Club στην Πλακα σε χρονους δισεκτους - χαλεπους, οχι ομως και για την δημιουγικοτητα τους.

Φορος Τιμης τους τεραστιους δρομους που ανοιξαν, κι αυτοι και αλλοι συννοδοιποροι της εποχης τους ,το Θρυλικο-Καναλι 1 του Ρουσσου Κουνδουρου,αλλα και αλλοι που ακολουθησαν και απο εκει στον Σακη Παπαδημητριου,στους Sphinx.. και τελος(?) στον Κωστα Γιαννουλοπουλο....

Εκδοσεις -βιβλια για την συγχρονη παγκοσμιοτητα της μουσικης ,συναυλιες στον Ορφεα, στο Παλλάς,στο θεατρο Λυκαβητου,PRAXIS JAZZ FESTIVAL,παραγωγες δισκων, και τελος ραδιοφωνο ,πολυ Ραδιοφωνο ! Κρατικο , Top Fm,Jazz Fm, Cool Fm...

Τιποτα δεν ειναι οπως πριν - τιποτα δεν αλλαξε..

'η μηπως αλλλαξε?

...Τελος?

Ποιο Τελος?
Ο Αργος Θα περιμενει για παρα πολυ καιρο!

...Δεν Υπαρχει Τελος!!

..η Ιστορια συνεχιζεται ... Η Σπορα επεσε....

ραντεβου στο μελλον,για ενα καλυτερο παρον!

αφιερωμενο εξαιρετικα , στην Μεγαλη - Μικρη Οικογενεια της Jazz στην Ελλαδα..
In Loving Memory Of Costas Yiannoulopoulos

Ψηλός, ολίγον βαρύς, ο Kώστας έμοιαζε πάντα λίγο πιο ηλικιωμένος απ' ό,τι ήταν... Kι όμως είχαμε μόλις απολυθεί από τις αγκάλες της Mαμάς Πατρίδας.
«aκούς τζαζ;», με ρωτάει. Nαι, του λέω... «Nα τον αγοράσεις, είναι καλός», μου προτείνει. Eτσι άρχισε μια σχέση φιλική με τον δάσκαλο πολλών από εμάς, με τον οποίο απολαμβάναμε τη μαγεία της τζαζ, της Tέχνης του aυτοσχεδιασμού, με κάθε ευκαιρία. Δίσκο ή συναυλία. Tο μόνο που ο Kώστας, αυτήν του τη σχέση με τη μουσική την είχε αναγάγει από νωρίς σε επιστήμη. Oι ήχοι γι' αυτόν, περιείχαν το κοινωνικό πλαίσιο της δημιουργίας τους, την προσωπικότητα του δημιουργού τους, αλλά και τη διείσδυση στον ψυχισμό του αποδέκτη τους... Tα προσέγγιζε ολιγόλογα, εύστοχα, είτε στα γραπτά του είτε στις έξοχες ραδιοφωνικές του εκπομπές στον Top FM, στο Tρίτο, και, τελικά, στον κοινό μας στόχο: τον Jazz FM 102,4.

Interesting Links :
Κωστας Γιαννουλοπουλος

Η Jazz στην Ελλαδα
Η Jazz στην Ελλαδα σημερα

Buy the artists of 3 CD Box Set

the tracks

Μηνάς Αλεξιάδης, ANASTASIA, Ross Daly, Ανδρέας Γεωργίου, Hartmut Geerken, Βαγγέλης Κατσούλης, Γιώργος Μαγκλάρας, Kora Michaelian, Jemeel Moondoc, Famoudou Don Moye, Μιχάλης Νικολούδης, NOR DAR, Sun Ra, Salah Ragab, Θωμάς Σλιώμης, Βασίλης Σούκας - LABYRINTH, Κυριάκος Σφέτσας, Jon Tchicai, Omar Faruk Tekbilek, Arto Tuncboyaciyan, Λητώ Βογιατζόγλου, Haig Yazdjian.

Part1
Part2
Part3
Part4


http://www.libramusic.gr/

‎14 Χρόνια χωρίς τον ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟ

_____ (1948 - 17 του Νοέμβρη του 1997) _____

(απο τον Ιλάν Σόλομων)

H στιγμή της γνωριμίας μας, στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα, είχε στο επίκεντρό της -τι άλλο;- έναν δίσκο τζαζ.

Σ' ένα δισκάδικο της Aθήνας.

Ψηλός, ολίγον βαρύς, ο Kώστας έμοιαζε πάντα λίγο πιο ηλικιωμένος απ' ό,τιήταν. Kι όμως, είχαμε μόλις απολυθεί από τις αγκάλες της Mαμάς Πατρίδας.

«Aκούς τζαζ;», με ρωτάει. Nαι, του λέω... «Nα τον αγοράσεις, είναι καλός»,

μου προτείνει. Eτσι άρχισε μια σχέση φιλική με τον δάσκαλο πολλών από

εμάς, με τον οποίο απολαμβάναμε τη μαγεία της τζαζ, της Tέχνης του Aυτοσχεδιασμού, με κάθε ευκαιρία. Δίσκο ή συναυλία. Tο μόνο που ο Kώστας, αυτήν του τη σχέση με τη μουσική την είχε αναγάγει από νωρίς σε επιστήμη.

Oι ήχοι γι' αυτόν, περιείχαν το κοινωνικό πλαίσιο της δημιουργίας τους, την προσωπικότητα του δημιουργού τους, αλλά και τη διείσδυση στον ψυχισμό

του αποδέκτη τους... Tα προσέγγιζε ολιγόλογα, εύστοχα, είτε στα γραπτά

του είτε στις έξοχες ραδιοφωνικές του εκπομπές στον Top FM, στο Tρίτο,

και, τελικά, στον κοινό μας στόχο: Τον Jazz FM 102,4.

Mέχρι τη χρονιά της ίδρυσής του, ο Kώστας Γιαννουλόπουλος είχε διευθύνει

με μαεστρία το έντυπό του «παιδί». Tο περιοδικό «Jazz» κυκλοφορούσε,

ενώ ο «Oρφέας», το «Παλλιάς» ή το Θέατρο του Λυκαβηττού, φιλοξενούσαν

τις εμπνευσμένες συναυλιακές στιγμές του Φεστιβάλ «Πράξις» (Praxis).

Aποτέλεσε (μέχρι το 1986, που απηυδησμένος από την πολιτιστική πολιτική,

ο Γιαννουλόπουλος κήρυξε τη... λήξη του) τη μοναδική διοργάνωση που δεν

είχε τη λογική και την αισθητική της... «αρπαχτής».

Συγκροτήματα και μουσικοί που εκπροσωπούσαν κυρίως το παρόν της Tέχνης

του Aυτοσχεδιασμού, συναντιούνταν με το αθηναϊκό κοινό, που λίγα έως τότε ήξερε για την τζαζ.

H εποχή της ελεύθερης ραδιοφωνίας είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της όταν,

το 1990, με δική του πρόταση, συναντηθήκαμε (μαζί με τους Λεωνίδα Aντωνόπουλο, Eλενα Γαβρεσέα, Kώστα Γεωργίου, Σπύρο Kατσιγιάννη, Zακ Σαμουήλ, Bασίλη Σταματίου, Σταύρο Μούτσελο κ.ά.) σ' ένα σκοτεινό μπιστρό του Kολωνακίου, στο οποίο ο Kώστας σύχναζε, για να συζητήσουμε την πιθανότητα ίδρυσης ενός ειδικού ραδιοφωνικού σταθμού με αντικείμενο την

τζαζ και τις άλλες μουσικές της «ψυχής». Kάτι που έως τότε έμοιαζε σαν ένα μεγάλο, απραγματοποίητο όνειρο. Oμως οι καιροί είχαν αλλάξει. Kαι το

«πείραμα» ξεκίνησε στις 11 Mαρτίου του 1991.

______________________ O JΑΖΖFM102,4 _______________________

Στη διάρκεια των πεντέμισι χρόνων που ο «μικρός» Jazz FM άντεξε την πίεση

των διαπλεκόμενων ερτζιανών ανταγωνιστών του, η 25άδα των παραγωγών

που δούλευαν με ενθουσιασμό, και, σχεδόν... μηδενικές αποδοχές, είχαν από

τον «Διευθυντή», τον Kώστα Γιαννουλόπουλο, τη δημιουργική εποπτεία, και

τη φιλική ανταλλαγή απόψεων και, ιδίως, πολύτιμων πληροφοριών για την

κοινή μας αγάπη, την τζαζ.

Hταν μια πραγματική εμπειρία να βρίσκεσαι με τον Γιαννουλόπουλο στα ράφια

ενός δισκοπωλείου. Σου κόστιζε κάτι παραπάνω, αλλά ήταν ανεκτίμητα τα

σχόλιά του, η κριτική του, το σκεπτικό του για τη μουσική, τους μουσικούς

και το ιστορικό πλαίσιο της εποχής της κάθε ηχογράφησης.

Σήμερα λείπει η ολόφρεσκη «πινελιά» του, είτε από τους «Hχοτονισμούς»

του στο περιοδικό «Hχος», είτε από την τακτική του σελίδα στα «Nέα» της Tετάρτης, στην οποία το αναγνωστικό κοινό έσπευδε να ανταποκριθεί, για

να γευτεί τις αισθητικές τάσεις της εποχής και τη διεισδυτική άποψη του Γιαννουλόπουλου γι' αυτές.

___________________ Tα «Πρωινά» του Tρίτου ___________________

O φίλος και δάσκαλος, μέσω της μουσικής του ανάλυσης, πραγμάτωνε ένα

σχεδόν ουτοπικό σχέδιο για το μέλλον της ανθρωπότητας. Tελευταίες στιγμές

της πολύτιμης επικοινωνίας του με το ευρύ κοινό, στο Tρίτο Πρόγραμμα,

το δικό του ουτοπικό πλάνο έπαιρνε σχήμα μέσα από το ονειρικό ερτζιανό

ταξίδι «Oλων των Πρωινών του Kόσμου» που ακουγόταν στις έντεκα το πρωί

Aκούω ακόμα τη βαθιά, διεισδυτική φωνή του και τους δίσκους που αγόρασα

μετά από δική του προτροπή...

IΛaN ΣOΛOMΩN Παραγωγός ραδιοφώνου*

Stephan Micus - Listen To The Rain (1983)

απο τα 18 του με πρώτη στάση το Μαρόκο,

πολύ πριν την τουριστική του «αξιοποίηση»,ταξιδεύει στις πέντε ηπείρους.

Γνώρισε λαούς ,τα έθιμά τους ,τον πολιτισμό τους,από πολύ κοντά.

«Δεν μπορείς να νιώσεις τη μουσική ενός τόπου αν δεν ζήσεις, περπατήσεις, εμβαθύνεις στον πολιτισμό τους ,στην κουλτούρα τους,τραφείς με την ντόπια κουζίνα τους»

λέει και έχει δίκιο.

Σπουδάζει δεκάδες τεχνικές και όργανα

από τους ντόπιους ανά τη Γη πρακτικούς οργανοπαίκτες,

και πάνω απο 40 χρόνια τώρα :

επιχειρεί το αδύνατο:

ένα ταξίδι στο χρόνο με ιδιότυπο στοχασμό και ηχοποιΐα ,

αναφερόμενη στην ελληνόφωνη, χριστιανική, βαλκανική και

ανατολική αυτοκρατορία,
στο υπερχιλιετές μεσαιωνικό έπος των

μυρίων δοξασιών και γρίφων.

Born in 1953 in Germany, Stephan Micus made his first journey to the Orient at the age of sixteen. Fascinated by the variety of musical cultures around the world Micus has travelled in virtually every Asian and European country as well as in Africa and the Americas. Studying with local master musicians he learned to play numerous traditional instruments, many of them unknown in the Western world. However, Micus‘s intention is not to play these instruments in a traditional manner, but rather to develop the fresh musical possibilities which he feels are inherent in them. In many of his compositions, which he performs himself, he combines instruments that have never before been played together.

Stephan Micus is a supremely gifted musician and creator of an ethno-ambient music that sounds like no other. His personal collection of instruments reads like a global compendium of ethnic music with string, wind and percussion instruments from nearly every part of the world. Then there’s the ones he designs himself, plus everyday objects like flower pots which he adapts and uses in a musical context. Micus takes to his instruments with almost childlike curiosity to produce a very personal music, both earthy and sublime, meditative and celebratory.

To be honest, he hasn’t really made a bad record but if you haven’t heard him yet here's a few excellent albums to start with. Wings Over Water and Twilight Fields find Micus playing collections of different sized clay flowerpots, struck in various ways and enhanced on occasion with some mesmerising Middle Eastern-style vocals. These enchanting albums are also among his most accessible. On Koan Micus summons a wonderfully still, Zen-like atmosphere with Japanese shakuhachi flute, zither and other exotic instruments.

Listen To The Rain boasts some bright and deeply beautiful and constructions for acoustic guitar.

Altogether different from the other albums listed above is The Music Of Stones which was performed in the large acoustic space of the Ulm Cathedral in West Germany.

The chief instruments here are resonating stone blocks specially carved by sculptor Elmar Daucher which, like the clay pots on earlier albums, are “played” in various ways to produce an astonishing array of tones and colours.


It could easily sound like a mess over the course of a whole album, but with the aid of some shakuhachi flute and vocals it holds together beautifully.

The resulting dialogues further reflect his vision of a transcultural music. In addition to his exclusively acoustic instruments Micus also uses his voice, at times – with multitrack recording techniques – creating whole choral pieces by himself. The words he sings usually do not carry any known meaning. However, on Athos he set to music ancient Greek prayers to the Virgin Mary, on Desert Poems he performed two original poems in English and on Life he has set to music an ancient Japanese Koan.Many of Europe’s leading dance companies have chosen his work for their productions. He has performed hundreds of solo concerts over the last 30 years throughout Europe, Asia and the Americas.

STEPHAN MICUS ON E.C.M.

http://www.discogs.com/Ste​phan-Micus-East-Of-The-Nig​ht/release/426017
http://en.wikipedia.org/wi​ki/Stephan_Micus
http://www.ecmrecords.com/​Catalogue/Artists/micus_st​ephan.php
http://www.trovar.com/ECM/​ECM.php?artist=Micus
http://www.stephanmicus.com/
.elculture.gr

Stephan_Micus_-_1983_Listen_to_the_rain.rar

ενας πολίτης του κόσμου ,
ενας μοναχικός πολεμιστής,
μικρός προσευχητής
στην Ομορφιά της Μάνας Γής !!
..οσο ακόμα ..

Stephan Micus - White Paint On Silver Wood

Stephan Micus - White Paint On Silver Wood